غضبناك يافت فرمود : اى عباس ! اى عم رسول خدا ! كارى مكن كه من از دنيا بيرون روم وبر تو خشمناك باشم وغضب من تو را به جهنم برد .
چون اين را شنيد برگشت وبه جاى خود نشست .
پس حضرت فرمود : يا علي ! مرا بخوابان ، چون حضرت خوابيد فرمود : اى بلال ! بياور دو فرزند مرا حسن وحسين ، چون ايشان حاضر شدند ايشان را بر سينهء خود چسبانيد وآن دو گل بوستان رسالت را مىبوئيد ومىبوسيد ، حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : من ترسيدم كه ايشان باعث زيادتى اندوه آن حضرت شوند نزديك رفتم كه ايشان را دور كنم ، حضرت فرمود كه : يا علي ! بگذار ايشان را كه من ايشان را ببويم وايشان مرا ببويند وايشان توشهء خود را از ملاقاة من بگيرند ومن توشهء خود را از لقاى ايشان بگيرم كه بعد از من بليههاى بزرگ ومصيبتهاى عظيم به ايشان خواهد رسيد پس خدا لعنت كند كسى را كه ايشان را بترساند وجور وظلم به ايشان برساند ، خداوندا ! ايشان را به تو مىسپارم وبه شايستهء مؤمنان يعنى علي بن أبي طالب « 1 » .
پس شيخ مفيد روايت كرده است كه : حضرت مردم را مرخص كرد وبيرون رفتند وعباس وفضل پسر أو وعلي بن أبي طالب وأهل بيت مخصوص آن حضرت نزد أو ماندند ، پس عباس گفت : يا رسول اللّه ! اگر اين امر خلافت در ما بني هاشم قرار خواهد گرفت پس ما را بشارت ده كه شاد شويم واگر مىدانى كه بر ما ستم خواهند كرد وخلافت را از ما غصب خواهند كرد پس به أصحاب خود سفارش ما را بكن .
حضرت فرمود : شما را بعد از من ضعيف خواهند كرد وبر شما غالب خواهند شد .
پس همهء أهل بيت گريان شدند واز حيات آن حضرت نااميد گرديدند ، ودر آن مرض أمير المؤمنين عليه السّلام شب وروز در خدمت آن حضرت بود واز آن حضرت مفارقت نمىنمود مگر براي حاجت ضروري « 2 » .
هامش
( 1 ) . رجوع شود به كافى 1 / 236 وعلل الشرايع 166 - 169 وامالى شيخ طوسي 572 و 600 وارشاد شيخ مفيد 1 / 185 وإعلام الورى 135 .
( 2 ) . ارشاد شيخ مفيد 1 / 184 - 185 ؛ إعلام الورى 135 - 136 .