كند در راه خدا ؟ ! مساوى نيستند ايشان نزد خدا » « 1 » .
وأيضا به سند معتبر از آن حضرت روايت كرده است كه حضرت زين العابدين عليه السّلام فرمود كه : در حقّ عبد اللّه بن عباس وپدرش اين آية نازل شد
مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَأَضَلُّ سَبِيلًا
« 2 » يعنى : « هر كه در اين دنيا كور است وراه حق را نمىبيند ، پس أو در آخرت كور است از ديدن راه بهشت وگمراهتر است » « 3 » .
وكلينى به سند معتبر روايت كرده است از حضرت صادق عليه السّلام كه : نثيله [ كنيز ] « 4 » مادر زبير بن عبد المطلب وأبو طالب وعبد اللّه بود ، وعبد المطلب با أو مقاربت نمود وعباس از أو بهم رسيد ، پس زبير با عبد المطلب دعوى كرد كه اين كنيز از مادر ما به ميراث رسيده است وتو بىرخصت ما با أو مقاربت كردهاى واين فرزندى كه بهم رسيده است بندهء ماست ، پس عبد المطلب أكابر قريش را به شفاعت به نزد أو فرستاد تا آنكه زبير راضى شد كه دست از عباس بردارد به شرطي كه نامهاى نوشته شود كه عباس وفرزندان أو در مجلسي كه ما وفرزندان ما نشسته باشند در صدر مجلس ننشينند ودر هيچ امرى با ما شريك نشوند وحصه نبرند ، پس به اين مضمون نامهاى نوشتند وأكابر قريش مهر كردند وآن نامه نزد ائمهء ما بوده است ، وحضرت صادق عليه السّلام آن نامه را براي جواب دعوى داود بن علي عباسى ظاهر گردانيد « 5 » .
مؤلف گويد كه : اين حديث بسيار غريب است ، وچون عبد المطلب از أوصيا بوده نبايد كه از أو حرامى صادر شده باشد ، پس محتمل است كه عبد المطلب به ولايت تقويم نموده باشد يا مادر زبير كنيز را به أو بخشيده باشد وزبير خبر از آن نداشته باشد ، وعلى اى حال نسبت خطا به زبير دادن آسانتر است از نسبت دادن به عبد المطلب .
هامش
( 1 ) . تفسير قمى 1 / 284 .
( 2 ) . سورهء اسراء : 72 .
( 3 ) . تفسير قمى 2 / 23 .
( 4 ) . كلمهء « كنيز » از متن عربى روايت اضافه شد .
( 5 ) . كافى 8 / 260 .