خواهى امر كن كه ما أطاعت مىنمائيم واز مالهاى ما هر چه خواهى بگير وهر چه خواهى بگذار وآنچه بگيرى ما را خوشتر مىآيد از آنچه بگذارى ، بخدا سوگند كه اگر ما را امر مىكنى كه به اين دريا فرو رويم ، فرو مىرويم وپروا نمىكنيم ؛ پس گفت : پدر ومادرم فداى تو باد يا رسول اللّه ، من هرگز به اين راه نيامدهام ومعرفتي به اين راه ندارم وما در مدينه گروهى چند گذاشتهايم كه جهاد ما در خدمت تو از آنها بيشتر نيست واعتقاد آنها نسبت به تو از ما كمتر نيست واگر مىدانستند كه جنگى رو خواهد داد تخلف نمىكردند ، واكنون براي تو شتران سواري مهيا مىكنيم وبه برابر دشمن مىرويم صبر كنندگان بر ملاقاة دشمنان وشجاعان ودليران بر كارزار ايشان واميد داريم كه خدا ديدهء تو را به سبب ما روشن وتو را به ما شاد گرداند ، پس اگر آنچه مىخواهى از فتح ونصرت رو دهد ، زهى سعادت ؛ واگر ما مغلوب وكشته شويم ، سوار شو بر شتران كه براي تو مهيا كردهايم وملحق شو به قوم ما كه آنها تو را يارى مىكنند بعد از ما .
پس حضرت از گفتار أو شاد شد فرمود كه : ان شاء اللّه چنين نخواهد شد وحق تعالى مرا وعدهء نصرت داده است ووعدهء خدا را خلف نمىباشد ، روانه شويد با بركت خدا گويا مىبينم كه فلان در فلان موضع كشته مىشود وفلان در فلان مكان بر خاك خذلان مىافتد ؛ ومحل كشته شدن هر يك از أبو جهل وعتبه وشيبه ومنبه ونبيه وسائر رؤساى مشركان قريش را بيان فرمود به نحوى كه واقع شد ، پس جبرئيل عليه السّلام از جانب حق تعالى نازل شد واين آيات را آورد
كَما أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكارِهُونَ
« 1 » « چنانكه بيرون آورد تو را پروردگار تو به حق وراستى وبدرستى كه گروهى از مؤمنان هرآينه كاره بودند بيرون رفتن را » ،
يُجادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ كَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُونَ
« 2 » « جدال مىكنند با تو در اختيار حق كه جهاد است بعد از آنكه روشن شد بر ايشان كه جهاد بايد كرد وبر دشمن ظفر خواهند يافت به وعدهء
هامش
( 1 ) . سورهء انفال : 5 .
( 2 ) . سورهء انفال : 6 .