حضرت فرمود : يا علي ! حق تعالى آفريد مرا وتو را از دو عمود از نور كه در زير عرش آويخته بودند وتنزيه وتقديس حق تعالى مىكردند پيش از آنكه حق تعالى خلايق را بيافريند به دو هزار سال ، پس از آن دو عمود نور دو نطفهء سفيد آفريد كه بر هم پيچيده بودند ، پس آن دو نطفه را منتقل گردانيد از پشتهاى بزرگوار به رحمهاى پاكيزه تا آنكه نصف آن دو نطفه را در صلب عبد اللّه قرار داد ونصف ديگر را در صلب أبو طالب ، پس از يك جزو آن دو نطفه من بهم رسيدم واز جزو ديگر تو بهم رسيدى چنانكه حق تعالى فرموده است
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَصِهْراً وَكانَ رَبُّكَ قَدِيراً
« 1 »
يعنى : « اوست خداوندى كه آفريد از آب ، نطفهء بشرى را ، پس گردانيد أو را نسبى ودامادى ، وپروردگار تو بر همه چيز قادر است » ، پس مراد از آن بشر حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام است كه با رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم نسب قرابت ونسب دامادى را جمع كرده است .
پس حضرت فرمود : يا علي ! تو از منى ومن از توام ، مخلوط گرديده است گوشت تو به گوشت من وخون تو به خون من وتويى سبب ووسيله ميان خدا وخلق أو بعد از من ، پس هر كه انكار ولايت تو كند قطع كرده است سببي را كه ميان أو وخدا بوده است كه أو را به درجات عاليه مىرسانيده . يا علي ! خدا شناخته نشده است مگر به من وبعد از من به تو ، هر كه انكار ولايت تو كند انكار پروردگارى حق تعالى كرده است . يا علي ! تو نشانهء بزرگ خدايى در زمين وتو ركن أعظم خدايى در قيامت ، پس هر كه در قيامت در سايهء مرحمت تو باشد أو رستگار است زيرا كه حساب خلايق با توست ؛ وبازگشت ايشان بسوى توست ؛ وميزان قيامت ، ميزان توست ؛ وصراط ، صراط توست ؛ وموقف قيامت ؛ موقف توست ؛ وحساب آن روز ، حساب توست ؛ پس هر كه ميل كند بسوى تو نجات مىيابد وهر كه مخالفت تو نمايد هلاك مىشود .
هامش
( 1 ) . سورهء فرقان : 54 .