أو وگفتند : بخدا سوگند كه خدا بىنياز است از صاع أو وليكن غرض أو اين بوده كه خود را به خاطر پيغمبر بياورد كه چون صدقه بهم رسد به أو بدهد ، پس اين آية نازل شد كه
الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقاتِ . . .
« 1 » در مذمت ايشان نازل شده « 2 » .
وأيضا به سند حسن از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : ميان علي بن أبي طالب عليه السّلام وعثمان بن عفان منازعه بود در باغي ، حضرت به أو گفت كه : راضى مىشوى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ميان ما حكم كند ؟ پس عبد الرحمن بن عوف به عثمان گفت كه : راضى مشو به محاكمهء حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه از براي أو حكم بر تو خواهد كرد وليكن أو را ببر به محاكمه نزد ابن شيبهء يهودي ؛ پس عثمان به أمير المؤمنين عليه السّلام گفت كه :
راضى نمىشوم مگر به محاكمهء ابن شيبهء يهودي .
پس ابن شيبه به عثمان گفت كه : محمد را امين مىدانيد در وحى آسمان وأو را امين نمىدانيد در حكمي كه در ميان شما بكند ؟
پس حق تعالى اين آيات را فرستاد
وَإِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ
« 3 » يعنى : « وهرگاه ايشان را بخوانند بسوى خدا ورسول أو تا آنكه حكم كند رسول ميان ايشان ناگاه گروهى از ايشان اعراضكنندگانند ورو از حق مىگردانند » تا آخر آيات كه در بيان كفر وشقاوت ايشان نازل گرديده « 4 » .
وأيضا روايت كرده است كه : روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بر باغي گذشت كه در آنجا عمرو بن عاص وعقبة بن أبي معيط مست شده بودند وخوانندگى مىكردند وشعري چند
هامش
( 1 ) . سورهء توبه : 79 .
( 2 ) . تفسير قمى 1 / 302 .
( 3 ) . سورهء نور : 48 .
( 4 ) . تفسير قمى 2 / 107 ودر آن بجاى « ابن أبي شيبه » ، « ابن أبي شيبه » ذكر شده است .