بجا آورد وداخل مسجد شجره شد ونماز ظهر را در آن مسجد ادا نمود ، پس عزم نمود بر حج تنها كه عمره در آن داخل نباشد - زيرا حج تمتع هنوز نازل نشده بود - واحرام بست واز مسجد بيرون آمد ، وچون به بيدار رسيد نزد ميل أول مردم صف كشيدند از دو طرف راه ، وحضرت تلبيهء حج به تنهائى فرموده وگفت : « لبّيك اللّهمّ لبّيك لا شريك لك لبّيك انّ الحمد والنّعمة لك والملك لا شريك لك » وحضرت در تلبيهء خود « ذي المعارج » بسيار مىگفت وتلبيه را تكرار مىنمود در هر وقت كه سواره مىديد يا بر تلى بالا مىرفت يا از واديى به زير مىرفت ودر آخر شب وبعد از نمازها ؛ وهدى با خود راند شصت وشش يا شصت وچهار شتر - وبه روايت صحيح ديگر : صد شتر سياق نمود « 1 » - .
وروز چهارم ماه ذيحجه داخل مكهء معظمه شد وچون به در مسجد الحرام رسيد از در بنى شيبه داخل شد وبر در مسجد ايستاد وحمد وثناى الهى بجاى آورد وبر پدرش إبراهيم عليه السّلام صلوات فرستاد ، بعد به نزديك حجر الأسود آمد ودست بر حجر ماليد وآن را بوسيد وهفت شوط بر دور خانهء كعبه طواف كرد ودر پشت مقام إبراهيم دو ركعت نماز طواف بجا آورد .
وچون فارغ شد به نزد چاه زمزم رفت واز آب آن بياشاميد وگفت : « اللّهمّ انّي أسألك علما نافعا ورزقا واسعا وشفاء من كلّ داء وسقم » واين دعا را رو به كعبه خواند .
پس به نزديك حجر آمد ودست بر حجر ماليد وآن را بوسيد ومتوجه صفا شد واين آية را تلاوت فرمود
إِنَّ الصَّفا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما
« 2 » يعنى : « بدرستى كه كوه صفا وكوه مروه از علامتهاى مناسك الهى است ، پس كسى كه حج كند خانه را يا عمره كند پس باكى نيست بر أو آنكه طواف كند به صفا ومروه » .
پس بر كوه صفا بالا رفت ورو به جانب ركن يماني نمود وحمد وثناى الهى بجاى
هامش
( 1 ) . كافى 4 / 248 .
( 2 ) . سورهء بقره : 158 .