پس ورثهء ميت آن دو نصراني را به خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم آوردند وبر ايشان دعوى كردند وحضرت موافق ظاهر شرع قسم متوجه آن دو نصراني گردانيد كه منكر بودند وايشان قسم خوردند ورفتند ، پس بعد از چند روز آنية وگردنبند در دست ايشان ظاهر شد ، وورثه اين خبر را به حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم رسانيدند ، پس حضرت رسول در اين باب منتظر حكم الهى گرديد وحق تعالى اين آيات را فرستاد
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهادَةُ بَيْنِكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ . . .
« 1 » پس حضرت ورثهء تميم را طلبيد وايشان را سوگند داد به نحوى كه در آية مذكور است ، چون سوگند ياد كردند ، آنية وگردنبند را از ايشان گرفته به ورثهء ميت داد « 2 » ، وتفصيل اين حكم در كتب فقه مذكور وميان علماء مشهور است .
هامش
( 1 ) . سورهء مائده : 106 .
( 2 ) . تفسير قمى 1 / 189 ودر آن بجاى تميم دارى ، تميم دارمى ذكر شده است .