بدرستى كه أو همهكارهء ماست وپيشواى ماست ، اگر با تو عتابى كرد تو أو را به نصيحت بردار ، وبدان كه پيشواى قريش - يعنى محمد رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم - بقاى أو اندكى خواهد بود ومنقطع خواهد شد ، وبعد از أو قرني خواهد گذشت كه مبعوث خواهد شد در آخر آن قرن پيغمبرى با حكمت وبيان وبا شمشير وپادشاه ، ومالك خواهد شد پادشاهى عظيم را كه فروگيرند أمت أو مشرق ومغرب را ، واز ذريت أو پادشاهى خواهد بود ظاهر كه غالب شود بر همهء پادشاهان ، وأهل همهء دينها به دين وى درآيند ، وپادشاهى أو قرار گيرد هر چه را شب وروز قرار مىگيرد . اى حارثه ! اين مدتي مديد خواهد شد وحال وقت آن نيست ، پس آنچه از دين خود مىدانى آن را محكم نگاهدار ودر ميا به دين ديگر كه زود منقطع شود به انقضاى زمان يا به حادثى از حدثان ، وآنچه خواهد آمدن به آن كار مدار كه ما امروز مكلفيم به اين دين ، وفردا را أهل فردا دانند .
پس حارثة بن أثال جواب داد كه : ساكت باش اى أبو قره ، كسى كه فكر فردا نكند امروز به چه كار أو مىآيد ؟ از خدا بترس تا خدا به فرياد رسد كه پناهى نيست عالميان را بغير از أو ، واين سخن را براي خاطر عاقب گفتى كه أو بزرگ ومطاع شماست ورجوع گروه نصارى بسوى أو وتوست ، اگر از سخن حق رو مىگردانيد بواسطهء ضبط بزرگى خود امر از شماست ، ليكن نصايح سخنان بكرند كه به هديه فرستاده مىشوند بسوى كسى كه أهل آن سخنان باشد ، وشما سزاوارترين مردم بوديد به قبول اين سخنان ، بدرستى كه دلهاى ما همه مايل به جانب شماست وشما هر دو پيشوايان مائيد در دين ، پس بايد كه عقل را پيشوا كنيد وهر چه عقل به آن امر كند اى دو بزرگوار آن را قبول فرمائيد ، وآنچه پيش آمده است أطراف آن را فكر كنيد وتأمل در عاقبت آن نمائيد وتأخير را واگذاريد ورضاى حق سبحانه وتعالى را اختيار كنيد چنانكه حق سبحانه وتعالى هر روز فضل خود را بر شما زيادة مىكند ، وفكر ننگ وعار را به خود راه مدهيد كه هر كه عنان نفس را واگذارد أو را به مهلكه مىاندازد ، وهر كه عاقبت كار خود را ملاحظه نمايد از تلف شدن أيمن است ، وهر كه با عقل خود مشورت نمايد عبرت مىگيرد ومحل عبرت ديگران نمىشود ، وهر كه از براي خدا نصيحت كند ورضاى الهى را اختيار كند حق سبحانه
حياة القلوب ( فارسي ) — صفحة 1314
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٣١٤