ونبود سجدهء ايشان از براي آدم بلكه آدم قبلهء ايشان بود وبه جانب أو سجده از براي خدا مىكردند ، واين سجده تعظيم وتجلى بود از براي آدم وسزاوار نيست احدى از مخلوقين را كه سجده كند از براي احدى بغير از خدا وخضوع كند از براي احدى چنانكه خضوع مىكند از براي حق تعالى به سجده كردن ، واگر امر مىكردم احدى را كه چنين سجده كند غير خدا را هرآينه امر مىكردم ضعيفان شيعيان ما را وساير مكلفان از شيعيان ما را كه سجده كنند براي كسى كه متوسط است در علوم وصى رسول خدا ، وخالص گردانيده است محبت بهترين خلق خدا را كه آن علي بن أبي طالب است بعد از محمد رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ، ومتحمل مكاره وبلاها شده باشد در تصريح كردن به اظهار حقوق خدا ومنكر نشود بر من حقي را كه بر أو ظاهر گردانيده باشم .
پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : إبليس معصيت حق تعالى كرد وهلاك شد زيرا كه معصيت أو تكبر بود بر حضرت آدم ، وحضرت آدم معصيت حق تعالى كرد به خوردن ميوهء درخت وسالم ماند زيرا كه معصيت خود را مقرون نساخت به تكبر كردن بر محمد وآل طيبين أو زيرا كه حق تعالى به أو وحى كرد : اى آدم ! شيطان در حق تو معصيت من كرد وتكبر بر تو كرد پس هلاك شد ، واگر تواضع مىكرد از براي تو به امر من وتعظيم عزت وجلال وبزرگوارى من مىكرد هرآينه رستگار مىشد چنانكه تو رستگار شدى ، وتو معصيت كردى مرا به خوردن ميوهء درخت ، وبه سبب تواضع كردن وفروتنى نمودن براي محمد وآل محمد فلاح ورستگارى يا فتى واز تو زايل شد عيب وعار آن ذلتى كه از تو صادر شد ، پس بخوان مرا به حق محمد وآل طيبين أو تا حاجت تو را برآورم ؛ پس حضرت آدم شفيع گردانيد محمد وآل محمد را وبه أنوار ايشان متوسل شد وبه نهايت مرتبهء فلاح ورستگارى رسيد به سبب متمسك شدن به عروهء ولايت أهل بيت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم .
پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم امر كرد أصحاب خود را كه در أول نصف آخر شب بار كردند وامر كرد منادى را كه ندا كرد در ميان مسلمانان كه كسى پيش از حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به عقبه بالا نرود تا حضرت از عقبه بگذرد ، پس امر كرد حذيفة را كه در أصل
حياة القلوب ( فارسي ) — صفحة 1253
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٥٣