از دست گيرنده است ؛ ومالي كه كم باشد وكافى باشد بهتر از مالي است كه بسيار باشد وآدمي را از ياد خدا غافل گرداند ؛ وبدترين عذر خواستنها ، عذر خواستن در وقت مرگ است ؛ وبدترين پشيمانيها ، روز قيامت است ؛ واز مردمان جمعى هستند كه حاضر نمىشوند بسوى جمعه مگر اندكى وبعضي هستند كه ياد خدا نمىكنند مگر گاهى ؛ وبدترين خطاكاران ، زبان دروغ است ؛ وبهترين بىنيازى ، بىنيازى نفس است ؛ وبهترين توشهها ، پرهيزكارى است از عذاب خدا ؛ وسر حكمت ، ترسيدن از خداست ؛ وبهترين چيزى كه در دل آدمي افتد ، يقين است ؛ وشك در دين كردن ، از كفر است ؛ ودورى از حق « 1 » ، از عمل جاهليت است ؛ ودزدى از غنيمت ، پارهاى از آتش جهنم است ؛ ومستى ، زبانهء جهنم است ؛ وشعر ، از شيطان است ؛ وشراب ، جامع جميع گناهان است ؛ وزنان ، دامهاى شيطانند ؛ وجوانى ، شعبهاى است از ديوانگى ؛ وبدترين كسبها ، كسب ربا است ؛ وبدترين خوردنها ، خوردن مال يتيم است ؛ وسعادتمند كسى است كه از أحوال ديگران پند گيرد ؛ وبدبخت ، كسى است كه خدا أو را در شكم مادر بدبخت داند ؛ وهر كه از شما هست آخر به موضعي مىرود كه چهار ذرع است ؛ ومدار عمل بر خاتمهء آن است ؛ وبدترين تفكرها ، تفكر دروغ است ؛ وهر چه آمدنى است ، زود مىرسد ؛ وعداوت مؤمنان ، فسق است ؛ وقتال كردن با ايشان ، كفر است ؛ وخوردن گوشت مؤمن به غيبت ، معصيت خداست ؛ وحرمت مال مؤمن مثل حرمت خون اوست ؛ وهر كه توكل كند بر خدا ، خدا كفايت امر أو مىكند ؛ وهر كه صبر كند ، خدا أو را ظفر مىدهد ؛ وهر كه عفو كند از بديهاى مردم ، خدا از بديهاى أو عفو مىكند ؛ وهر كه خشم خود را فرو خورد ، خدا أو را مزد عظيم مىدهد ؛ وهر كه بر بلاها صبر كند ، خدا أو را عوض نيكو مىبخشد ؛ وهر كه خواهد عمل نيك خود را به مردم بشنواند ، خدا أو را نزد مردم رسوا مىگرداند ؛ وهر كه روزه دارد ، خدا ثواب أو را مضاعف مىگرداند ؛ وهر كه خدا را معصيت كند خدا أو را
هامش
( 1 ) . در مصدر ومن لا يحضره الفقيه 4 / 376 واختصاص 343 بجاى « دورى از حق » ، « نوحه كردن » ذكر شده است .