پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در روز جمعهء دوم ماه مبارك رمضان بعد از نماز عصر از مدينه بيرون رفت وأبو لبابة بن عبد المنذر را در مدينه خليفه كرد وفرستاد وسركردهء هر قوم را طلبيد كه قوم خود را به مكة بياورند وبه حضرت ملحق شوند .
واز حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه چون حضرت متوجه مكة شد مردم روزه داشتند ، چون به « كراع الغميم » رسيد امر فرمود مردم را كه روزههاى خود را افطار كنند ، وخود افطار نمود ؛ پس بعضي افطار كردند وبعضي نكردند ، وآنها كه افطار نكردند عاصى ناميد پس آنها وأولاد آنها همه عاصيند تا روز قيامت وفرمود : ما مىشناسيم فرزندان ايشان را « 1 » .
پس رفتند تا به « مر الظهران » رسيدند ونزديك به ده هزار نفر در خدمت حضرت بودند وچهار صد أسب سوار در ميان لشكر حضرت بود وحق تعالى خبر آن حضرت را از قريش پنهان كرده بود كه مطلع نشدند از بيرون رفتن حضرت ، پس در آن شب أبو سفيان وحكيم بن حزام وبديل بن ورقا از مكة بيرون آمدند كه تفحص خبري بكنند وعباس پيشتر با أبو سفيان بن الحارث وعبد اللّه بن أبي أمية به استقبال حضرت بيرون رفته بود ودر « ثنية العقاب » « 2 » به حضرت رسيد وحضرت در خيمهء خود بود ودر آن روز سركردهء پاسبانان حضرت زياد بن أسيد بود ، چون زياد ايشان را ديد عباس را رخصت داد كه به خدمت حضرت برود وآنها را برگرداند .
پس عباس به خدمت پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وسلّم آمد وسلام كرد وگفت : پدر ومادرم فداى تو باد اينك پسر عمت وپسر عمهات توبهكننده به نزد تو آمدهاند .
حضرت فرمود : مرا احتياجى به ايشان نيست ، پسر عمم هتك عرض من كرد وپسر عمهام آن است كه در مكة مىگفت : ايمان نمىآوريم براي تو تا بيرون آورى از براي ما از
هامش
( 1 ) . در مصدر عبارت « وفرمود : ما مىشناسيم فرزندان ايشان را » ذكر نشده است .
( 2 ) . در مصدر ومجمع البيان 5 / 555 ومعجم البلدان 5 / 333 « نيق العقاب » ودر مناقب ابن شهرآشوب ودلائل النبوة 5 / 27 « ثنية العقاب » ذكر شده است .