فصل سوم در بيان ساير وقايع است
علي بن إبراهيم روايت كرده است كه : چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به غزوهء بدر صغرى مىرفت از نزديك محال أشجع وبنى ضمره عبور فرمود وحضرت پيشتر با بنى ضمره صلحى كرده بود ، پس صحابه گفتند : يا رسول اللّه ! اينك بنى ضمره به ما نزديكند ومىترسيم كه بر سر مدينه تاختى برند يا قريش را بر جنگ ما مددى كنند ، بايد أول ابتدأ به جنگ ايشان كنيم .
حضرت فرمود : نه چنين است ايشان بيش از همهء عرب احسان به پدر ومادر وصلهء رحم مىكنند وبيش از همه وفا به عهد مىكنند .
وأشجع كه قبيلهاى از كنانه بودند نزديك بود بلادشان به بلاد بنى ضمره وايشان با بنى ضمره همسوگند بودند ، پس بلاد أشجع خشك شد وبلاد بنى ضمره آب وعلف بسيار داشت وبه اين سبب أشجع حركت كردند بسوى بلاد بنى ضمره ؛ چون خبر به آن جناب رسيد كه ايشان به جانب بنى ضمره مىروند مهياى جنگ ايشان شد ، پس حق تعالى اين آيات را فرستاد
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلا نَصِيراً . إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثاقٌ أَوْ جاؤُكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقاتِلُوكُمْ أَوْ يُقاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ