حضرت مىكردند « 1 » .
وبدان كه مشهور آن است كه وحشى قاتل حمزه عليه السّلام مسلمان شد وتوبه كرد وپيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وسلّم توبهاش را قبول كرد وفرمود : به نظر من نيايد « 2 » .
واز اخبار معتبره ظاهر مىشود كه أو از جملهء « مرجون لامر اللّه » است ودر قيامت حال أو معلوم خواهد شد ، چنانكه كلينى وغير أو به سندهاى معتبر روايت كردهاند كه از امام محمد باقر عليه السّلام پرسيدند از تفسير آيهء
وَآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ
« 3 » يعنى :
« گروهى ديگر هستند كه تأخير كردهاند ايشان را براي امر خدا » يا عذاب مىكند ايشان را ويا توبهء ايشان را قبول مىكند ، فرمود : اينها گروهى چندند كه مشرك بودند ودر حال شرك مانند حمزه وجعفر وأشباه ايشان را از مؤمنان كشتند پس داخل شدند در اسلام واقرار به يگانگى خدا كردند وليكن ايمان را به دل خود نشناختند كه از مؤمنان باشند وبهشت از براي ايشان واجب شود وبر انكار خود نماندند كه كافر باشند وجهنم بر ايشان واجب شود ، پس ايشان بر اين حالند يا خدا عذابشان مىكند يا توبهء ايشان را قبول مىكند « 4 » . وحديثي كه مشهور است كه حمزه وكشندهء أو در بهشتند در طريق شيعه به نظر نرسيده است واز أحاديث أهل سنت است .
ابن أبي الحديد روايت كرده است كه : مخيريق يهودي از أحبار يهود بود در روز شنبه كه پيغمبر در أحد بود گفت : اى گروه يهود ! شما مىدانيد كه محمد پيغمبر است ويارى أو بر شما لازم است ، گفتند : امروز شنبه است ودر شنبه متوجه كارى نبايد شد ، گفت : شنبه نمىباشد بعد از اسلام ، وشمشير خود را برداشت وبه خدمت حضرت آمد وشهيد شد ؛ حضرت فرمود : مخيريق بهترين يهود است ؛ وچون بيرون مىرفت گفت : اگر من كشته
هامش
( 1 ) . قرب الإسناد 130 .
( 2 ) . رجوع شود به استيعاب 4 / 1565 والبداية والنهاية 4 / 20 وأسد الغابة 5 / 410 .
( 3 ) . سورهء توبه : 106 .
( 4 ) . كافى 2 / 407 ؛ تفسير عياشى 2 / 110 و 111 . وهمين روايت در تفسير قمى 1 / 304 از امام صادق عليه السّلام نقل شده است .