فصل در بيان جراحاتى كه به جسد شريف آن حضرت رسيدند
بدان كه ميان علماى خاصه وعامه در آن خلاف است ، أكثر را اعتقاد آن است كه جراحتي بر پيشانى آن جناب واقع شد ولب مبارك حضرت مجروح شد واز دندانهاى پيش آن جناب يكى شكست وافتاد « 1 » ، واز بعضي روايات ظاهر مىشود كه دندان آن جناب نشكست ، واين به روايات شيعه أقرب است « 2 » .
وشيخ طبرسى از ابن عباس روايت كرده است كه : در روز أحد عتبة بن أبي وقاص دندان رباعيهء آن جناب را شكست وروى آن جناب را شكست تا آنكه خون بر روى مباركش جارى شد وفرمود : چگونه رستگار شوند گروهى كه با پيغمبر خود چنين كنند ؟
وبه روايت ديگر : خون از روى خود پاك مىكرد ومىگفت : خداوندا ! هدايت كن قوم مرا كه ايشان نادانانند . وگويند : مردى از هذيل كه أو را عبد اللّه بن قميئه مىگفتند قصد آن حضرت كرد وأو نيز از روى آن حضرت خون جارى كرد ، وحضرت عتبه را نفرين كرد كه سال بر أو برنگردد تا كافر بميرد ، وچنان شد ؛ وعبد اللّه را نفرين كرد ، پس خدا بزى را بر أو مسلط كرد كه شاخ بر شكم أو زد وأو را كشت « 3 » .
هامش
( 1 ) . رجوع شود به امالى شيخ طوسي 142 ومجمع البيان 1 / 501 وعلل الشرايع 598 وسيرهء ابن هشام 3 / 80 ودلائل النبوة 3 / 265 وكامل ابن أثير 2 / 154 - 155 وسيرهء ابن كثير 3 / 58 .
( 2 ) . إعلام الورى 83 ؛ معاني الأخبار 406 .
( 3 ) . رجوع شود به مجمع البيان 1 / 501 .