تمسّكوا ؟ لبئس المولى و لبئس العشير ، و بئس للظالمين بدلا « 1 » .

قولها عليها السّلام : و نقموا : در مصباح است كه « نقمت عليه أمره و نقمت منه نقما إذا عبته و كرهته » « 2 » از باب ضرب ، و از باب تعب نيز گفته شده ، پس نقموا يعنى عيب گفتند و كراهت داشتند اشدّ كراهت براى بدى فعلشان . نكير : بر وزن امير از انكار است ، و در وضع اصلى خلاف عرفان را گويند ، و پس از آن در عيب و نهى استعمال شده ، و از اين باب است قول خداى تعالى :

« 3 » يعنى : پس چگونه مىباشد انكار كردن من فعل‌هاى ايشان را . مبالاة : مصدر كلمهء لا ابالى است به معناى اهتمام و كوشش . لحتفه : حتف به معناى هلاكت و مردن است . وطأته : پامال شدن است . نكال : اسم مصدر است از تنكيل به معناى عذاب است . وقعة : صدمهء حرب و جنگ . تنمّر : به معناى غضب و سوء خلق است . تمرّر : از باب تفعّل از مرّ به معناى تلخ است ، بنابراين معنا چنين مىشود كه : نقموا منه و إن كان مرّا في ذات اللّه غضوبا . و آن كنايه است از غضب و از تمرمر به معناى تحرّك و اضطراب است . و ذات : در اصل تأنيث ذا است ، و آن در اصل ذوى است بر وزن سبب ، لام