كرده كه فرمود : خمس من فاكهة الجنّة في الدنيا : الرمّان الملاسي ، و التفّاح الأصفهاني « 1 » ، و السفرجل ، و العنب ، و الرطب المشّان « 2 » . يعنى : پنج ميوه است كه از ميوه‌هاى بهشت است در دنيا : انار بىهسته يا ميخوش يا انار كوهستانى ، و سيب اصفهانى ، و گلابى يا به ، و انگور ، و رطب مشان .

در بحار از مجالس ابن الشيخ روايت كرده از پدرش ، از هلال بن محمّد حفّار ، از اسماعيل بن على دعبلى ، از پدرش ، از حضرت رضا عليه السّلام ، از پدرانش ، از امير المؤمنين عليهم السّلام كه فرمود : أربعة نزلت من الجنّة : العنب الرازقي ، و الرطب المشّان ، و الرمّان الأملسي ، و التفّاح الشعشعاني يعني الشامي . و في خبر آخر : السفرجل « 3 » . يعنى : چهار ميوه است كه از بهشت فرود آمده : انگور رازقى ، و رطب مشّان ، و انار املسى ، و سيب شعشعانى يعنى شامى . و در خبر ديگر : و گلابى يا به .

در كتاب كافى مسندا از اسماعيل بن جابر روايت كرده كه گفت : سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : التفّاح نضوح للمعدة « 4 » . يعنى : شنيدم از ابى عبد اللّه امام صادق عليه السّلام كه مىفرمود : سيب خوشبوكننده و شست