كه در آن است پاره‌اى از سخنان صدّيقهء طاهره سلام اللّه عليها در جواب زن‌هاى مهاجرين و انصار كه در نزد او گرد آمدند هنگامى كه مبتلا به مرضى بود كه در آن مرض وفات يافت ، چنانچه عامّه و خاصّه به طرق عديده روايت كرده‌اند ، و آن سخنان در نهايت فصاحت و منتهى درجهء بلاغت است ، و اقوى حجّتى است بر حقّيّت طريقهء اهل البيت عليهم السّلام كه در اينجا شرح داده و ترجمه مىشود . و اين سخنان را شيخ طبرسى طاب ثراه در كتاب احتجاج « 1 » ، و علّامهء مجلسى اعلى اللّه مقامه در بحار الأنوار « 2 » نيز از آن ، و شيخ طوسى رحمه اللّه در كتاب امالى « 3 » ، و شيخ صدوق رحمه اللّه در كتاب معانى الأخبار « 4 » مسندا روايت فرموده به دو طريق ، و على بن موسى اربلى رحمه اللّه در كتاب كشف الغمّه « 5 » از كتاب سقيفه ، و ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه « 6 » بسند خود از احمد بن عبد العزيز جوهرى از محمّد بن زكريا از محمّد بن عبد الرحمان تا آخر آن مطابق روايت شيخ صدوق عليه الرحمه روايت كرده است .