امام الحفّاظ شهاب الدين بن حجر عسقلانى در كتاب الإصابة بسند متّصل از حضرت صادق عليه السّلام از آباء خود از على عليهم السّلام روايت كرده كه فرموده : إن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله أخدم فاطمة ابنته جارية اسمها فضّة النوبيّة ، و كانت تشاطرها الخدمة ، فعلّمها رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله دعاء تدعو به ، فقالت لها فاطمة : أتعجنين أو تخبزين ؟ فقالت : بل أعجن يا سيّدي و أحتطب ، فذهبت و احتطبت و بيدها حزمة و أرادت حملها فعجزت ، فدعت بالدعاء الذي علّمها ، الحديث « 1 » . يعنى : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خادمه‌اى براى فاطمه دختر خود قرار داد كه نام او فضّة بود از اهل نوبه ، و خدمت كردن او را خسته مىكرد ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دعائى به او تعليم فرمود كه آن را بخواند ، فاطمه به او گفت كه : آيا تو خمير مىكنى يا نان طبخ مىكنى ؟ گفت : من هيزم مىآورم ، رفت هيزم آورد ، پشته‌اى بدست او بود مىخواست بردارد عاجز شد ، آن دعائى را كه به او تعليم داده بود خواند و برداشت . . . تا آخر حديث .