جنة العاصمة ( فارسي ) — صفحة 256

حق على عليه السّلام آمده . در بعضى بجاى كلمه « لم يرد في حق أحد » « لم يرو فضائل أحد » است ، و بجاى كلمه « ما جاء في علي » « ما روي في فضائل علي » است . و حتّى جاحظ ابو عثمان عمرو بن بحر متوفّاى سال 255 هجرى كه از كسانى است كه از امام عليه السّلام منحرف بوده ، و خلفاء پيش از او را بر او ترجيح مىداده ، چنانچه ثعالبى كه يكى از علماء عامّه است بنابر نقل بعضى از بزرگان از كتاب ثمار القلوب چنين گفته است : لا يعلم رجل في الأرض متى ذكر السبق في الإسلام و التقدّم فيه ، و متى ذكر النجدة و الذب عن الإسلام ، و متى ذكر الفقه في الدين ، و متى ذكر الزهد في الأموال التي تتناصر الناس عليها ، و متى ذكر الإعطاء في الماعون ، كان مذكورا في هذه الأخلال كلّها إلّا علي رضي اللّه عنه « 1 » . يعنى : دانسته نشده است كه مردى در روى زمين زمانى كه سخن از سابقه در اسلام و پيش‌قدم بودن در آن بميان مىآيد ، و زمانى كه از شجاعت و دفاع از اسلام سخن گفته شود ، و زمانى كه ذكر دانائى در امر دين پيش آيد ، و زمانى كه سخن از زهد در اموال كه مردمان به آن يارى مىطلبند به ميان آيد ، و زمانى كه سخن از ماعون يعنى عطاء و بخشش و انفاق مال و دادن زكات و حقوق واجبه و قرض دادن و عاريه دادن متاع و اثاثيه خانه گفته شود ، در همهء آنچه كه گفته شد مانند على رضي اللّه عنه كه در همهء اينها اولويّت دارد . و حقيقة از جاحظ چنين اعترافى بسيار غريب و عجيب و حيرت‌انگيز است در حق على عليه السّلام كه در حق‌گوئى با نفس خود چنين نزاعى بكند ، و علىرغم خود چنين سخنى بر زبان جارى كند ، با اينكه چنين اقرار و اعترافى براى او بسيار مشكل بوده .