و نيز خوارزمى در مناقب خود بسند خود از ابن عبّاس روايت كرده كه : قال رجل لابن عبّاس : سبحان اللّه ! ما أكثر مناقب علي و فضائله ! إنّي لأحسبها ثلاثة آلاف . فقال ابن عبّاس : أو لا تقول : إنّها إليّ ثلاثين ألفا أقرب « 1 » . يعنى : مردى به ابن عبّاس گفت : سبحان اللّه - از روى تعجّب - چقدر زياد است منقبت‌هاى على و فضيلت‌هاى او ! گمان مىكنم سه‌هزار باشد . ابن عبّاس گفت : آيا نمىگوئى آنها نزد من به سىهزار نزديك‌تر است . پس از بيان اين خبر صاحب مناقب ، اخطب خطباء گفته كه : دلالت دارد كلام ابن عبّاس بر آنچه كه امام حافظ احمد بن حنبل گفته ، و او همچنان كه اصحاب حديث تعريف كرده‌اند او را بهترين اقران خود و امام زمان خود مىدانسته و در اين فن به او اقتداء مىشده در ظاهر و واضح كردن ، و فارس ميدانى بوده در حافظيّت كه از سوارهاى اين ميدان ، مسابقه را مىبرده ، و روايت او مورد قبول همه بوده ، و همه تصديق مىكردند ، محمول است بر آنچه دانسته شد كه امام احمد بن حنبل و كسانى كه به روش او بوده‌اند و راه او را مىپيمودند و هيزم ريسمان او بودند و مجلس او را پر مىكردند و ميل آنها به برتر دانستن شيخين بوده ، روايت او مانند عمود صبح است كه ممكن نباشد پوشانيدن آن ، در اين باب چنين روايت كرده در روايت چهارم :