در بحار الأنوار ، از امالى شيخ طوسى ، از حسين بن ابراهيم قزوينى ، از محمّد بن وهبان ، از على بن حبيش ، از عبّاس بن محمّد بن الحسين ، از پدرش ، از صفوان ، از حسين بن ابى غندر ، از اسحاق بن عمّار ، و ابى بصير ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : إن اللّه تبارك و تعالى أمهر فاطمة ربع الدنيا ، فربعها لها ، و أمهرها الجنّة و النار ، تدخل أعداءها النار ، و تدخل أولياءها الجنّة ، و هي الصدّيقة الكبرى ، و على معرفتها دارت القرون الأولى « 1 » . يعنى : خداى تعالى ربع دنيا را مهر فاطمه قرار داد ، ربع دنيا مخصوص براى اوست ، و بهشت و آتش را مهر او قرار داد كه دشمنان خود را داخل آتش كند ، و دوستان خود را داخل بهشت كند ، و اوست صدّيقهء كبرى ، و بر شناسائى او دور زده است قرن‌هاى اوليّه .