يكى از نام‌هاى آن بىبى معظّمه سلام اللّه عليها « بتول » است كه اشتقاق آن از بتل است به معناى قطع و بريدن . در كتاب معانى الأخبار و علل الشرايع به اسناد علوى از امير مؤمنان على عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت نموده كه فرمود : سئل عن النبي صلّى اللّه عليه و آله : ما البتول ؟ فإنّا سمعناك يا رسول اللّه تقول : إن مريم بتول و فاطمة بتول ؟ فقال صلّى اللّه عليه و آله : البتول التي لم تر حمرة قطّ أي لم تحض ؛ فإن الحيض مكروه في بنات الأنبياء « 1 » . يعنى : سؤال شد از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كه مراد از بتول چيست ؟ ما شنيده‌ايم از تو اى رسول خدا كه مىگويى : مريم بتول است و فاطمه هم بتول است ؟ فرمود : بتول آن‌چنان زنى است كه هرگز سرخى نديده است يعنى حيض نديده است ؛ زيرا كه حيض در دخترهاى پيغمبران كراهت داشته است . علّامهء مجلسى رحمه اللّه در بحار از ابى صالح مؤذّن در اربعين روايت كرده است كه آن حضرت به عايشه فرمود : يا حميراء ، إن فاطمة ليست كنساء الآدميّين ، لا تعتل كما تعتلن « 2 » . يعنى : اى حميراء ! فاطمه مانند زن‌هاى آدميان نيست ، علّت يعنى حيض نمىشود همچنانكه زنان علّت مىبينند و حيض مىشوند . مؤلّف گويد : بتول آن زنى را گويند كه خود را از ازدواج بريده و به حال بكارت