در اطراف حديث اول آنكه : ممكن است در جملهء فرمودهء حضرت صادق عليه السّلام « فطمت من الشرّ » لفظ « فطم » از افعال لازمه باشد به معنى « فصل » و الف و لام « الشرّ » براى استغراق يا جنس ، هر كدام گرفته شود اشكالى ندارد ، و اين خود علاوه بر دلائل آتيه‌اى كه پس از اين گفته مىشود نيز دليل است بر عصمت كلّيهء آن بزرگوار ، بنابراين معنى حديث چنين مىشود : جدا شده از هرگونه شرّ . چنانچه علّامهء مجلسى عليه الرحمه نيز آن را از افعال لازمه گرفته و مشتق دانسته از « أفطم الطفل إذا حان زمان فطمه عن الرضاع » و جمله حديث « فطمتك بالعلم » را چنين معنى كرده و گفته : يعنى : « أرضعتك بالعلم حتّى استغنيت و فطمت » « 1 » . و چون در محقّق بودن فصل لازم مىكند چهار چيز را : يكى فاصل ، و يكى مفصول ، و ديگرى مفصول عنه ، و ديگرى مفصول به ، پس در اين مقام هم مىگوئيم : فاصل ذات اقدس احديّت جلّت عظمته چنانچه از نص آيه شريفه تطهير اين معنى ظاهر است ، و مفصول وجود مبارك صدّيقهء طاهره ، و مفصول عنه هرگونه شر و بدى يا حقيقت و ماهيّت آن ، و مفصول به روح قدسى است كه در وجود محترم آن معصومه معظّمه سلام اللّه عليها بوده كه آن سبب بريده شدن آن حضرت بوده از هرگونه شر و بدى .