و هم در كمال الدين از زراره روايت نموده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود :
آن جوان را قبل از قيامش غيبتى خواهد بود . عرض كردم : براى چه ؟ فرمود :
مىترسد كشته شود .
همچنين صدوق در معانى الاخبار و كمال الدين از ابن ابى عمير و او با يك واسطه روايت نموده كه گفت : از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم ، چرا امير المؤمنين عليه السّلام در اول كار با مخالفين خود جنگ ننمود ؟ فرمود : بخاطر اين آيه شريفه بود كه خدا مىفرمايد :
لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً
يعنى : اگر آنها جدا شده بودند ، كافران آنها را به عذاب دردناكى معذب مينموديم .
عرضكردم مقصود از « جدا شدن » در اين آيه چيست ؟ فرمود : مقصود مؤمنينى هستند كه خداوند نطفه آنها را در صلبهاى پدرانى كافر بوديعت نهاده « 1 » همين طور قائم هم مادام كه ودايع الهى آشكار نشده ؛ ظهور نخواهد كرد . پس وقتى آن مردان مؤمن و ثابت قدم و فداكار پيدا شدند ، او نيز ظهور مىكند و بر دشمنان خدا غلبه يافته همه را از دم شمشير ميگذراند .
و هم صدوق در دو كتاب مزبور اين روايت را بسند ديگر از ابراهيم كرخى از حضرت صادق ( ع ) نقل كرده است .
شيخ الطائفه در كتاب « غيبت » از زراره روايت نموده كه فرمود : قائم ما را پيش از ظهورش غيبتى خواهد بود . عرضكردم : چرا غائب مىشود ؟ فرمود ؟ از كشته شدن مىترسد « 2 » و هم در آن كتاب مينويسد : ابو خالد كابلى روايت مفصلى نقل كرده كه ما
هامش
( 1 ) بنا بر اين تأويل آيه اينست كه اگر آن نطفهها از صلبهاى پدران كافرشان جدا ميشدند كافران آنها را بعذابى دردناك كيفر مىداديم . پس امير المؤمنين كه در اول كار با بيدينان جنگ نكرد نظر بمفاد اين آيه شريفه داشته است .
( 2 ) البته اين ترس با عدم اراده خداوند بظهور آن حضرت توأم است و گر نه او نيز مانند پدران بزرگوارش از كشته شدن در راه خدا بيم ندارد .