حقايق روشن و احكام نورانى و لطائف و حكمت و نكات ممتازى كه خداوند در سينهء گهربارش بوديعت نهاده بود ، استفاده مينمودم . تا اينكه ترسيدم مبادا كسانى را كه در اهواز بجاى گذاردهام ؛ بواسطهء تأخير ديدار آنها ، از كف بدهم . از اين رو از حضرت اجازه حركت خواستم و بعرض رسانيدم كه از دورى حضرتش ، ناراحتى بسيار خواهم داشت و از محروميت درك حضورش ، اندوهگين ميشوم .
حضرت دعاى خيرى كه ان شاء اللَّه براى من و فرزندان و بستگانم ذخيره و حرزى خواهد بود ، نمود . موقعى كه آماده حركت شدم و عزمم جزم شد بخدمتش رسيدم كه با حضرتش وداع كنم و تجديد عهد نمايم ، و پولى كه با خود داشتم و قريب پنجاه هزار درهم بود ، تقديم نمودم و خواهش كردم كه بر من منت بگذارد و آن را بپذيرد ، ولى او تبسمى كرد و فرمود :
اى ابو اسحاق ! اين وجه را هنگام مراجعت به وطن مصرف كن ! زيرا سفرى طولانى و بيابانى وسيع در پيش دارى . از اينكه ما اين وجه را نپذيرفتيم دلتنگ مباش زيرا ما از تو قدردانى نموديم ، و يادآورى و قبول منتى را كه با فرض نگاهدارى در نزد ما ، ميبايد از تو بنمائيم ، كرديم . ( يعنى منتى كه خواستى با قبول پولها بر تو بگذاريم و بعدها نيز از تو يادآورى بنمائيم ، بدون پذيرفتن آن هم ، خواهيم نمود ) .
خداوند آنچه را به تو ارزانى فرمود ، مبارك گرداند ، و هر چه عطا كرده باقى بدارد و بهترين ثواب احسانكنندگان و ارجدارترين آثار فرمانبرداران را براى تو بنويسد چه كه هر زيادتى مال اوست و بايد از او گرفت . اميدوارم خداوند تو را با بهرهء كافى و سلامتى و خوشحالى بسوى دوستانت برگرداند ، و راه را براى تو دشوار نسازد ، و دريافتن راه سراسيمه ننمايد . تو را به خدا ميسپارم كه ان شاء اللَّه در سايهء لطف او هيچ گونه خطرى متوجه تو نگردد .
اى ابو اسحاق ! خداوند متعال ما را با عوائد احسان و فوائد امتنان خود قانع گردانيد ، و از كمك بدوستان ، بازداشته مگر بخاطر نيت خالص و به لحاظ نصيحت
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 770
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧٧٠