نحو كه گذشت نقل مىكند « 1 » بايد دانست كه ظاهرا مدت غيبت صغراى امام زمان از ابتداء امامت حضرت تا وفات ابو الحسن سمرى است كه از هفتاد سال كمتر مىباشد .
زيرا بنا بر مشهور ابتداء امامت حضرت روز هشتم ماه ربيع الاول سال 260 هجرى و وفات سمرى در نيمه شعبان 328 اتفاق افتاده است و اين طور كه طبرسى وفات سمرى را نقل كرده يك سال هم كمتر مىشود زيرا ميگويد : وفات سمرى در نيمهء شعبان سال 328 روى داد .
شايد او ابتداء غيبت صغرى را موقع ولادت امام قرار داده . او ولادت حضرت را سال 255 ميداند و بنا بر اين با آنچه شيخ طوسى در بارهء وفات سمرى نوشته ( 329 ) وفق ميدهد ( يعنى مدت غيبت صغرى هفتاد و چهار سال خواهد بود ) ولى بگفتهء طبرسى كه وفات او را ( 328 ) دانسته يك سال كم مىشود . شايد اين تاريخ سهو القلمى از طبرسى ( يا كاتب ) باشد .
هامش
( 1 ) احمد كسروى مدير روزنامه « پرچم » كه مردى تندخو و نسبت بروحانيون سخت دشمن بود ، تا جايى كه پا را فراتر نهاد و گستاخى بساحت مقدس ائمه اطهار حتى شخص پيغمبر اكرم ( ص ) نمود ؛ و جسارتها بمذهب شيعه و اعتقاد بامامت مهدى موعود ( ع ) و غيبت آن حضرت نمود ؛ در يكى از كتابهايش مينويسد : عثمان بن سعيد ؛ محمد بن عثمان ، حسين بن روح و ابو الحسن سيمرى ، كه ادعاى نيابت امام ناپيدا كردند ، افرادى گمنام بوده ، و كسى آنها را نمىشناخته و خواستهاند ؛ از اين راه برياست برسند ، و نيابت آنها و شخص امام ناپيدا ! دروغ بوده است ! » در صورتى كه در اين باب و ساير ابواب گذشته و آينده خوانندگان اين اشخاص را به خوبى از زبان بزرگان دين و علماى عاليمقام شيعه ، شناختهاند كه حتى در زمان امام على النقى و امام حسن عسكرى ( ع ) هم معروف و جزو خواص آن حضرت بوده و همه از دانشمندان پاكدل و علماى موثق شيعه ميباشند .