حسين بن روح استدعا كنم و او از مولى صاحب الزمان ( ع ) خواهش كند كه براى او ( على بن بابويه ) دعا نمايد تا خداوند پسرى بوى مرحمت فرمايد . حسين بن روح هم به حضرت رسانيد . سه روز بعد به من اطلاع داد كه امام براى على بن بابويه دعا فرمود و عنقريب پسرى با بركت كه خداوند از وجود او بمردم نفع رساند براى او متولد ميگردد و بعد از او هم فرزندانى ديگر خواهد آمد « 1 » ابو جعفر محمد بن على اسود ميگويد : از حسين بن روح خواستم كه در بارهء خودم نيز چنين استدعائى از حضرت بنمايد كه خداوند پسرى به من روزى فرمايد ولى او خواهش مرا نپذيرفت و گفت راهى براى اين خواهش نيست . پس براى على بن بابويه همان سال فرزندش محمد ( شيخ صدوق ) و بعد از او اولاد ديگرى متولد گرديد ، اما فرزندى روزى من نشد .
شيخ صدوق رحمة اللَّه عليه سپس ميفرمايد : هر وقت ابو جعفر محمد بن على اسود رضى اللَّه عنه مرا ميديد كه بمجلس درس استادم محمد بن حسن بن احمد بن وليد - قمى - رضى اللَّه عنه ميروم ، و ميديد كه بمطالعه كتب علمى و حفظ آنها رغبتى زياد دارم ميگفت : براى تو عجب نيست كه چنين رغبتى بعلم داشته باشى . زيرا تو بدعاى امام زمان ( ع ) متولد گشتهاى .
در غيبت شيخ مينويسد : جماعتى از علما اين روايت را از خود صدوق نقل كردهاند كه گفته است : موقعى كه هنوز بيست سال نداشتم ، مجلس درس تشكيل دادم ، بسيار ميشد كه ابو جعفر محمد بن على اسود در مجلس درس من حاضر ميگشت چون سرعت انتقال مرا در جواب دادن بمسائل حلال و حرام ميديد ، از كمى سن من بسيار تعجب مينمود ؛ و ميگفت عجبى نيست ! زيرا تو بدعاى امام زمان عليه السّلام متولدشدهاى !
زنى از اهل آبه
نيز در كمال الدين از محمد بن على بن متيل روايت نموده كه زنى بنام « زينب »
هامش
( 1 ) تفصيل اين مطلب در صفحه 637 بروايت ابن نوح از كتاب « غيبت » شيخ طوسى گذشت