نيست به گمان فلاسفه مقصود « عارف » است و اهل تسنن عقيده دارند « مهدى » است كه منبعد متولد خواهد شد . همهء مسلمانان اتفاق دارند كه دنيا و تكليف مردم در عهد مهدى بپايان ميرسد ، و اينكه حضرت ميفرمايد او از مردم كناره ميگيرد ، يعنى اين مرد هنگامى كه فسق و فجور ظاهر گشت مخفى مىشود و غربت اسلام موقعى است كه عدل و صلح غريب شود و از ميان برود و اين دلالت بر اعتقاد شيعه نسبت به مهدى موعود دارد .
در غيبت نعمانى از آن حضرت روايت نموده كه فرمود : « صاحب الامر » از فرزندان من است و او كسى است كه در بارهاش گفته مىشود : مرده است و اگر هست بكدام بيابان رفته است ؟ نيز در كتاب مزبور است كه آن حضرت فرمود : ( روزى بيايد ) كه شيعه مانند بز باشند كه شير نداند دست روى كدام يك از آنها بگذارد ! يعنى عزت آنها از دست رفته و كسى احترامى براى آنها قائل نيست ، و كسى ندارند كه در كارهاى خود بوى پناه برند .
هم در آن كتاب از عبد اللَّه شاعر يعنى ابن ابى عفيف روايت كرده كه گفت :
شنيدم امير المؤمنين على عليه السّلام ميفرمود : اى شيعيان ! شما را آنچنان مىبينم كه مانند شتران در پى چراگاه هستيد و آن را نمىيابيد .
و نيز در كتاب مزبور از حضرت صادق عليه السّلام و آن حضرت از پدران خود از امام حسين عليه السّلام روايت نموده كه مردى نزد أمير المؤمنين عليه السّلام آمد و گفت : يا امير المؤمنين ! ما را از مهدى خودتان مطلع نمائيد ، فرمود : چون قرنها بر مردم بگذرد و مؤمنين اندك و طرفداران حق از ميان رفته باشند ، در آن وقت او ظهور كند ! راوى گفت :
يا امير المؤمنين ! مهدى از چه طايفهاى مىباشد ؟ فرمود : از بنى هاشم و قلهء شامخ نژاد عرب . هر كس با او نزديك شود او را درياى سرشارى مىبيند و هنگامى كه ظهور كند نزديكانش نسبت به او بىوفائى ميكنند ، و در آن موقع كه آنها آلوده شوند
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 341
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٤١