بخارى و مسلم آن را در صحيح خود آوردهاند « 1 » و از جابر بن عبد اللَّه انصارى نقل است كه گفت : شنيدم پيغمبر ميفرمود : پيوسته جماعتى از امت من تا روز رستخيز بخاطر اجراى حق جنگ كنند و پيروزى يابند ، پس عيسى بن مريم ( ع ) فرود آيد . سر كرده آن جماعت ميگويد بيا تا با تو نماز بگذاريم عيسى خواهد گفت : شما خود برخى بر برخى ديگر امير هستيد و اين لطف خدا در حق اين امت است .
كنجى ميگويد : اين حديث نيز حسن و صحيح است و مسلم آن را در صحيح خود نقل كرده است . « 2 » اگر حديث سابق قابل تأويل باشد ، تأويل اين روايت امكان ندارد . زيرا اين حديث صريح در مقصود است . چه كه عيسى عليه السّلام نزد سركردهء مسلمين مىآيد و او در آن روز مهدى است . بنا بر اين تأويل اين روايت بمعنى ديگر اعتبار ندارد .
سپس كنجى ميگويد : اگر كسى بگويد : چنانچه اين اخبار صحيح باشد كه عيسى عليه السّلام پشت سر مهدى عليه السّلام نماز ميگذارد و در ركاب او جنگ مىكند و دجال را را بقتل مىرساند و اين اخبار از نظر سلسله سند نزد سنى و شيعه صحيح و مورد اتفاق همه علماى اسلام است ، زيرا غير از علماى شيعه و سنى اگر كسى چيزى بگويد ، از درجه اعتبار ساقط و مردود است ، و اين معنى اجماعى علماى اسلام است و با اثبات اين معنى و صحت آن ، بايد ديد كه آيا در آن نماز و جهاد ، عيسى افضل است يا مهدى ( امام يا مأموم ) ؟
جواب گوئيم كه : عيسى و مهدى هر دو دو پيشوا ميباشند . يكى پيغمبر و ديگرى امام . اگر آنها در محلى اجتماع كنند و امام سمت پيشوائى پيدا كند ، قهرا نسبت به
هامش
( 1 ) صحيح بخارى ج 4 باب نزول عيسى چاپ آستانه ص 143 و صحيح مسلم چاپ بولاق ج 1 ص 154 .
( 2 ) صحيح مسلم ج 1 ص 55 .