و باعتبار ضعف عقل گمان ميكنند كمالى است ! و آنچه « پير » بايشان گفته است چون پيوسته در آن سوراخ تاريك همين معنى را در نظر دارند ، بتدريج قوت وهمى و ضعف عقل ، حالى ايشان مىشود ، و بيرون كه آمدند اگر پير ميگويد ديشب پنج مرتبه بعرش رفتم ، تصديقش ميكنند ، بدون بيّنه و برهان ! و اينها همه از ضعف عقل است ! حديثى از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله منقول است كه : هر كس در چهل صباح عمل خود را براى خدا خالص گرداند ، خدا چشمههاى حكمت را از دلش بر زبانش جارى كند ، و در حديث ديگر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : هر گاه ايمان را براى خدا چهل روز خالص نمايد ، يا فرمود : هر كه نيكو خدا را ياد كند در چهل روز ، خدا او را زاهد گرداند در دنيا ، و او را به درد و دواى دنيا بينا فرمايد ، و حكمت را در دل او جاى دهد ، و زبان او را بحكمت گويا گرداند .
بعد از آن حضرت آيهاى خواندند كه ترجمهاش اينست : آنان كه گوساله را خداى خود گرفتند عنقريب بايشان خواهد رسيد غضبى از جانب پروردگار ايشان و خوارى در زندگى دنيا ، و چنين جزا ميدهيم جماعتى را ، و هر كس افترا بر خدا مىبندد پس فرمود : هر صاحب بدعتى را كه بينى البته ذليل و خوار است كه افتراء بر خدا و رسول و اهل بيت مىبندد .
صاحبان بدعت از روى جهالت اين دو حديث را حجت خود كردهاند ، در برابر اهل حق « 1 » و نميدانند كه اين هيچ دخلى بمطلب ايشان ندارد » .
و در « لمعه دهم » بعد از آنكه رواياتى در بارهء فضيلت « ذكر » و معنى آن نقل مىكند ، ميفرمايد : « چون حقيقت « ذكر » معلوم شد ، بدان كه دو نوع ذكر در ميان صوفيه شايع شده كه هر دو بدعت است ! و آن را بهترين عبادات ميدانند ، و اوقات
هامش
( 1 ) شگفتا كه صوفيه با اينكه همگى بر خلاف راه حق و حقيقت و اهل حق ميروند ، مع الوصف خود را « اهل حق » ميدانند ! بر عكس نهند نام زنگى كافور !