تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 128

مساهمون:

ص١٢٨
كرده‌اند مستلزم ترك تمام اين واجبات و مستحبات است ! بعلاوه صوفيه در اين رهبانيت ( گوشه‌گيرى و خانقاه‌نشينى ) عبادتهاى ساختگى پديد آورده‌اند . از جمله اين عبادات ساختگى « ذكر خفى » است كه نزد آنها عمل خاصى است و با هيئت مخصوصى معمول ميدارند . نه آيه‌اى و نه روايتى در بارهء اين ذكر خفى از شرع مطهر وارد نشده و در هيچ كتابى هم پيدا نميشود كه البته اين خود بدون هيچ گونه شك و ترديدى بدعت است و پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : كلّ بدعة ضلالة و كلّ ضلالة سبيلها الى النّار . يعنى : هر بدعتى گمراهى است و هر گمراهى راهش به طرف جهنم است . از جمله آن بدعتها « ذكر جلى » است كه در آن حالت با اشعار و نعره الاغ آواز ميخوانند ، و عربده ميكشند ، و اين را عبادت خدا ميدانند و عقيده دارند كه جز اين دو ذكر و بدعتها ، خدا عبادت ديگرى ندارد ، و بدين گونه تمام واجبات و مستحبات و نوافل را ترك ميكنند ، و هر گاه نماز ميخوانند مثل مرغى كه پى در پى منقار به زمين مىزند ، با عجله و شتاب قناعت ميكنند ، و اگر ترس از علماء نبود ، حتى اين نوع نماز خواندن را هم به كلى ترك ميكردند ! ! صوفيه لعنهم اللَّه تنها به اين بدعتها اكتفا نكرده‌اند ، بلكه اصول دين را نيز تغيير داده‌اند ، و قائل به وحدت وجود شده‌اند . معنى وحدت وجود كه در اين زمان مشهور است و از مشايخ آنها شنيده مىشود كفر است و نيز صوفيه عقيده‌مند به جبر و سقوط عبادات و غير اينها از عقائد فاسد و سخيف هستند . پس اى برادران من ! دين و ايمان خود را از فريبهاى اين شياطين و دغلبازى آنها حفظ نمائيد ، و از خدعه و نيرنگ ساختگى آنها كه دلهاى مردم نادان بدان متمايل ميگردد ، پرهيز كنيد ! » چون صوفيه پدرش مجلسى اول را نظر بتقوى و مقام معنويش طبق معمول صوفيان به خود منتسب مينمودند ، در آخر همين رساله ميفرمايد : مبادا گمان بد در حق پدرم علامهء مجلسى ببرى و او را صوفى بدانى زيرا وى پاك‌تر از اينست كه دامنش بلوث تصوف آلوده شود و من از هر كس آشناتر به حال پدرم ميباشم !