شنيدم كه در تفسير اين آيه :
وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً
ميفرمود :
اذا قام القائم لا يبقى ارض الّا نودى فيها شهادة ان لا إله الّا اللَّه و انّ محمّدا رسول اللَّه
هنگامى كه قائم ما قيام كرد جايى در روى زمين باقى نميماند ، مگر اينكه در آنجا صداى اشهد ان لا إله الا اللَّه و اشهد ان محمدا رسول اللَّه بلند مىشود .
و نيز در تفسير عياشى از عبد اللَّه بن بكير روايت مىكند كه گفت : از حضرت صادق عليه السّلام تفسير اين آيه :
وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
را پرسيدم . حضرت فرمود : اين آيه در بارهء قائم نازل شده ، هنگامى كه عليه يهود و نصارا و صابئين و ماديها و برگشتگان از اسلام و كفار در شرق و غرب كرهء زمين ، قيام مىكند ، و اسلام را پيشنهاد مىنمايد هر كس از روى ميل پذيرفت دستور ميدهد كه نماز بخواند و زكات بدهد و آنچه هر مسلمانى مأمور بانجام آنست بر وى نيز واجب مىكند ، و هر كس مسلمان نشد گردنش را مىزند تا آنكه در شرق و غرب عالم يكنفر خدا - نشناس باقى نماند .
عرضكردم : قربانت گردم ! در روى زمين مردم بسيار هستند چطور قائم ( ع ) ميتواند همهء آنها را مسلمان كند و يا گردن بزند ؟ حضرت فرمود هنگامى كه خداوند چيزى را اراده كند ، چيز اندك را زياد و زياد را كم ميگرداند .
نيز در تفسير عياشى از مفضل بن عمر روايت مىكند كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هنگامى كه قائم آل محمد قيام نمود بيست و پنج نفر از قوم موسى كه حكم به حق و عدالت ميكنند ، و هفت نفر اصحاب كهف و يوشع وصى حضرت موسى و مؤمن آل فرعون و سلمان فارسى و ابو دجانه انصارى و مالك اشتر را از پشت كعبه ( خانه خدا ) بيرون مىآورد . اين روايت در ارشاد مفيد هم از مفضل بن عمر با جزئى تغييرى نقل شده و در باب « رجعت » خواهد آمد .
و نيز عياشى در تفسير خود از ابو المقدام از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه در تأويل آيه
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
يعنى خداوند