عليه السّلام شنيدم ميفرمود : پنج علامت پيش از قيام قائم مىباشد : صداى آسمانى و خروج سفيانى و فرو رفتن بيابان « بيداء » و كشته شدن مردى پاكدل ( نفس زكيه ) و آمدن مرد يمنى ، عرضكردم : قربانت گردم ! اگر پيش از وقوع اين علامتها يكى از سادات اهل بيت شما قيام كرد ، من هم با او قيام كنم ؟ فرمود : نه ! فرداى آن روز من اين آيه را
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
خواندم و عرضكردم : آيا صداى آسمانى اينست كه اين آيه ميگويد ؟ فرمود : آگاه باش اگر اين باشد ( بايد امروز ) گردنهاى دشمنان در پيش آن شكسته شود ! مؤلف : اين باب و باب سيرت آن حضرت در بسيارى از اخبار با هم مشترك است « 1 » چنان كه بسيارى از روايات اين باب در آنجا نقل مىشود و بسيارى از آن هم در باب سابق گذشت .
سيد على بن عبد الحميد در كتاب « انوار مضيئه » بسند خود از عبد اللَّه بن عجلان روايت نموده كه گفت : در خدمت حضرت صادق در بارهء قيام قائم سخن بميان آورديم من عرضكردم : چگونه ما ميتوانيم از آمدن او اطلاع حاصل كنيم ؟ فرمود :
صبح كه يكى از شما از خواب برميخيزد كاغذى را در زير سر خود مييابد كه در آن نوشته است « طاعة معروفة » يعنى پيروى از قائم كار معروف و خوبى است .
و هم در آن كتاب با اسناد خود از فضل بن شاذان نقل مىكند كه در پرچم مهدى عليه السّلام نوشته است :
« اسمعوا و أطيعوا »
يعنى سخنان مهدى را بشنويد و از آن اطاعت كنيد .
هم در آن كتاب از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود :
وقتى لشكر سفيانى در بيابان فرو رفت ، تا آنجا كه فرمود ، قائم آن روز در مكه است و در حالى كه جنب كعبه ايستاده است ميگويد : من ولى خدا هستم ، من از هر كس
هامش
( 1 ) ما نيز به همين جهت بعضى از آنها را كه عينا در ابواب پيشتر نقل شده است ، در اينجا نمىآوريم هر چند قسمت ديگر هم آمده است .