عياشى در تفسير خود از ابن سمينه از خادم امام موسى بن جعفر عليه السّلام روايت نموده كه گفت : از آن حضرت تأويل آيه
أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً
را سؤال كردم . فرمود : به خدا قسم اگر قائم ظهور كند خداوند شيعيان ما را از تمام شهرها بدور وى گردآورد .
و در غيبت نعمانى از حماد بن عبد الكريم بن عمر و جلاب ( گلاب ) روايت نموده كه گفت : در محضر حضرت صادق عليه السّلام از قائم سخن بميان آمد . حضرت فرمود :
وقتى قائم قيام مىكند مردم خواهند گفت : از كجا ممكن است او بيايد ؛ و حال آنكه استخوانهاى او پوسيده است .
و هم در آن كتاب از مفضل بن عمر نقل كرده كه آن حضرت فرمود : هنگامى كه قائم ظهور كند اين آيه را ميخواند : «
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ
» .
و در كتاب مزبور بسند ديگر از مفضل ، از آن حضرت از امام محمد باقر عليه السّلام نيز اين روايت منقول است .
همچنين در كتاب نامبرده از عبد اللَّه بن سنان روايت كرده كه گفت : در خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم شنيدم كه مردى از اهل « همدان » ميگفت : اهل تسنن ما را سرزنش ميكنند و مىگويند : شما عقيده داريد كه گويندهاى از آسمان صاحب الامر را صدا مىزند ، حضرت تكيه داده بود چون اين را شنيد در خشم شد و تكانى خورد و نشست آنگاه فرمود : اين موضوع را از من روايت نكنيد ، بلكه از پدرم نقل كنيد كه در اين صورت اشكالى براى شما پيش نمىآورد .
خدا را گواه ميگيرم كه من از پدرم شنيدم ميفرمود : به خدا قسم اين مطلب در كتاب خداى عز و جل است ، آنجا كه ميگويد : «
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
» بمصداق اين آيه هيچ كس در آن روز باقى نمىماند جز اينكه گردنش در برابر اين علامت خم مىشود . اهل زمين وقتى شنيدند كه صدائى از آسمان مىآيد و ميگويد : آگاه باشيد كه حق در پيروى على بن ابى طالب و شيعيان