كه بر ما آل محمد صلّى اللَّه عليه و إله ظلم كردند و حق ما را گرفتند نصرت دهد ، هر كس در بارهء خدا با من گفتگو دارد ( بيايد و به من بگويد ) زيرا من از هر كس به خداوند نزديكترم ، و هر كس در بارهء آدم گفتگو دارد به من بگويد زيرا من از هر كس بآدم نزديكترم و هر كس در بارهء نوح گفتگو دارد به من بگويد كه من از هر كس بوى نزديكترم ، و هر كس در بارهء ابراهيم گفتگو دارد به من بگويد ، زيرا من از هر كس بابراهيم نزديكترم و هر كس در بارهء محمد گفتگو دارد به من بگويد كه من از هر كس بمحمد ( ص ) نزديكترم و هر كس در باره پيغمبران با ما گفتگو دارد به من بگويد ، زيرا ما از هر كسى به پيغمبران نزديكترم .
و هر كس در خصوص كتاب خدا ( قرآن ) گفتگو دارد به من بگويد زيرا ما در اين خصوص از هر كس سزاوارتريم . ما و هر مسلمانى گواهيم كه بما ( خاندان پيغمبر ) ستم نمودند ، و ما را آواره كردند ، و از خانه و وطن خود بيرون نمودند و اموال ما را ضبط كردند ، و ما را از همه چيز محروم و مقهور نمودند ما هم اكنون از خدا و هر مسلمانى يارى ميطلبيم .
سپس امام محمد باقر عليه السّلام فرمود : به خدا قسم سيصد و سيزده مرد كه پنجاه زن نيز در ميان آنهاست مانند قطعههاى ابر در فصل پائيز ، در غير موسم حج در مكهء معظمه جمع ميشوند . چنان كه خداوند ميفرمايد :
أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
يعنى : هر جا باشيد خداوند تمام شما را گرد آورد ، خداوند بر هر چيز تواناست . در آن موقع مردى از خاندان پيغمبر ميگويد : اين شهر ( مكه ) مردمى ستمگر دارد .
سپس آن سيصد و سيزده نفر بعد از زمان پيغمبر « 1 » در بين ركن و مقام با مهدى بيعت مىكنند : آنگاه با لشكر و سلاح و وزيرش از مكه بيرون مىآيند . در آن وقت منادى در مكه از آسمان او را بنام صدا مىزند و مردم را بظهورش اطلاع ميدهد .
بطورى كه تمام مردم روى زمين آن صدا را ميشنوند .
هامش
( 1 ) كه از مردم مكه براى رسالت خود و قبول دين اسلام بيعت گرفت .