خبر پنجم
: « هر كه را خوش مى آيد و شاد مىشود كه چون من زندگى كند و چون من بميرد و چوبدستى ياقوت نشانى را كه خداوند به قدرت خويش آفريده است در دست بگيرد و به آن بگويد : چه بشو و بشود ، به دوستى و ولايت على بن ابى طالب چنگ زند » .
حديث فوق را حافظ ابو نعيم در حلية الاولياء آورده است و ابن حنبل هم در مسند ، در بخش فضائل على عليه السلام آن را آورده است ولى كلمات حديث احمد كه خدايش از او خشنود باد ، چنين است « هر كس دوست مى دارد به چوبدستى سرخى كه خداوند به قدرت خود در بهشت عدن كاشته است دست يابد به محبت على بن ابى طالب چنگ زند » .
خبر ششم
: چنين است « سوگند به كسى كه جان من در دست اوست ، اگر نه اين است كه ممكن است گروهى از امت من درباره تو همان اعتقاد را پيدا كنند و بگويند كه مسيحيان درباره عيسى بن مريم مى گويند ، امروز در مورد تو سخنى مى گفتم كه به هيچ گروهى از بزرگان مسلمانان نمى گذشتى مگر آنكه براى تبرك از زير پاى تو خاك برمى داشتند » .
اين حديث را ابو عبد الله احمد بن حنبل در كتاب المسند خود آورده است .
خبر هفتم
: پيامبر ( ص ) شامگاه عرفه پيش حاجيان آمد و به آنان فرمود : خداوند به وجود همه شما بر فرشتگان مباهات فرمود و به طور عموم شما را آمرزيد و به وجود على به خصوص مباهات فرمود و بر خود باليد و او را ويژهء آمرزش خود قرار داد ، اينك براى شما بدون اينكه رعايت خويشاوندى نزديك او را كرده باشم سخن مى گويم : همانا سعادتمند و به تمام معنى و به راستى سعادتمند كسى است كه على را در زندگى و پس از مرگش دوست بدارد » .
اين خبر را ابو عبد الله احمد بن حنبل هم در كتاب مسند و هم در كتاب فضائل على عليه السلام آورده است .
خبر هشتم
: اين خبر را هم ابو عبد الله بن حنبل در همان دو كتاب آورده است كه