1 - شوش 2 - رامهرمز 3 - ارجان ( ارگان ) 4 - فهليان 5 - گويم 6 - بيضاء 7 - تخت جمشيد راه شاهى كه در دامنهء جنوبى رشته كوه تاروس به اربل و از آنجا از راه رود زاب ( زهاب ) به تنگ ملاوى مىرسيده ، پس از گذشتن از پل دختر به شوش منتهى مىشده و از آنجا به رامهرمز مىرفته و از رامهرمز در دنبالهء رود مارون به ارگان ( ارجان ) ادامه مىيافته و به فهليان امروزى مىرسيده و از آنجا در دنبالهء رود زهره پس از گذشتن از « پل مورد » ( و عبور از كوهستانهاى صعب العبور كوه‌كيلويه ) به گويم و از آنجا به طرف جلگه‌هاى مرودشت و سپس به تخت جمشيد ( پاسارگاد ) منتهى مىشده است . « 27 » راه شوش به ارجان ( بهبهان ) كه اوّلين ناحيهء فارس است برابر نقل ابن رسته به شرح زير است . همانطور كه ملاحظه مىشود اين راه قديمى با راه باستانى ، منزلگاههاى مشتركى دارد و تا سال 290 ه . ق كه ابن رسته كتاب خود را تأليف كرده مورد استفاده واقع مىشده است . ادامهء اين راه را ابن رسته در مسير راه ارجان به شيراز ، در شرح راه اهواز به شيراز مىآورد و ما از پيوند اين دو راه مىتوانيم مسير راه را از شوش به شيراز مورد بررسى قرار دهيم . ناگفته نماند كه راه شوش به ارجان از منطقه‌اى در خاك عراق ، نزديك به « واسط »