است .
راه كنونى بصره به اهواز
راه كنونى بصره به اهواز ، بر اساس نقشههاى جديد امروزه از بصره به « العشار »
) AL - Ashar (
با عبور از شط العرب و از آنجا به سمت « تنومه »
) Tanumah (
و سپس « يمين »
) Yamin (
و « جاسم »
) Jasim (
و سپس از مرز ايران به سمت « شلمچه »
) Shalamcheh (
و از آنجا به « مندوان »
) Mondovan (
و « حسينيه »
) Hoseyniyeh (
و « آهو »
) Ahu (
و از آنجا به « حميد »
) Hamid (
و سپس « عباديه »
) Abadiyeh (
و اهواز منتهى مىشود . « 13 » همانطور كه ملاحظه مىشود ، از نامهاى قديمى اين مسير در نقشههاى امروزى نشانى نمانده و به سختى مىتوان مكان دقيق منزلگاههاى قديمى را پس از گذشت بيش از دوازده قرن از هجرت على بن موسى الرضا عليه السّلام با توجه به تحوّلات و دگرگونيهاى جغرافياى طبيعى و سياسى ، اجتماعى مناطق ياد شده ، تعيين كرد .
سوق الاهواز
اهواز در اواخر سال 51 ه . ق توسط ابو موسى اشعرى در زمان زمامدارى عمر بن خطاب فتح شد . « 14 » ابن حوقل كه كتاب خود صورة الارض را در سال 367 ه . ق تأليف كرده است ، حدود خوزستان را به شرح ذيل وصف مىكند : حدود خوزستان و موقع آن در ميان سرزمينهاى مجاور كه بدان مىپيوندد و از مضافات آن به شمار مىروند ، بدين گونه است : حدّ شرقى آن فارس و اصفهان است و ميان خوزستان و حدّ فارس از سوى اصفهان ، رود طاب « 15 » جارى است و تا
هامش
( 13 ) - نگاه كنيد به : نقشهء راهنماى عراق و اطلس راههاى ايران ، چاپ دوم ، ص 28 و 37 ، انتشارات گيتاشناسى ، 1360 .
( 14 ) - بلاذرى ، فتوح البلدان ، ص 243 .
( 15 ) - اسم طاب امروزه اشتباها بر نهرهاى خيرآباد كه از شعب رود هنديان يا رود زهره است و به خليج فارس مىريزد اطلاق مىشود و اين غير از رود طاب است : لسترنج ، جغرافياى تاريخى سرزمينهاى خلافت شرقى ، ص 291 .