اينگونه روايات ، مىگويد كه بعدها با حوادث جعلى به معانى افتخارآميز تفسير شدند ؛ درحالىكه جنگ عشيره و پيمان برادرى ميان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام پيش از ازدواج او با فاطمه عليها السّلام رخ داده است .
مؤلف در جاى ديگر حضرت را در برابر فشار اطرافيان بىاراده و سست معرفى مىكند . « 1 »
اگر هدف مؤلف اين است كه على عليه السّلام متناسب با وضعيتهاى مختلفى كه پيش مىآمد تصميم مىگرفت ، سخن درستى است . اما اگر هدف وى آن است كه على عليه السّلام توان و كفايت سياسى لازم را براى ادارهء حكومت نداشته است ، بايد گفت اين ادعا نشان مىدهد كه وى كوچكترين شناختى از على عليه السّلام ندارد ؛ زيرا اين توصيف سزاوار انسانهاى بىاراده ، فاقد هدف و انديشه ، بىبهره از سياست ، و ناتوان از ادارهء حكومت است . آيا مؤلف تصور كرده است على عليه السّلام همانند سياستمداران بىارادهاى است كه اطرافيان بر اساس منافع حزبى ، برنامههايشان را بر آنان ديكته مىكنند و آنان چارهاى جز اجراى فرمان ندارند ؟ !
على عليه السّلام با فشار كدام يك از اطرافيان خود حاضر شد معاويه را حتى براى يك لحظه بر حكومت شام باقى گذارد ؟ ! يا در تقسيم بيت المال مساوات را رعايت نكند و به كسى اندك امتيازى دهد ؟ ! يا در شوراى خلافت تسليم سنت شيخين شود و دوازده سال خود را از خلافت محروم سازد ؟ ! يا مانع رفتن طلحه و زبير به مكه شود با اينكه به يقين مىدانست آنان قصد توطئه و نه زيارت دارند ؟ ! يا براى جلب حمايت كدام يك از اشراف يا رؤساى كدام قبايل حاضر شد به آنان امتياز و رشوه دهد و . . . ؟ !
على عليه السّلام در هيچ يك از اين امور سازش نكرد و به سبب همين برنامههاى اصولى - كه برگرفته از قرآن و سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود - بسيارى از ياران و اشراف و
هامش
( 1 ) .Vaglieri , L . Veccia , Ali B . ABITALIB ; The Encyclopedia of Islam ; P . 385 .