زندان و در بدترين وضعيت است . فرمود : بدان كه او هم اكنون خليفه است . سپس پرسيد : ابن زيّات ( وزير واثق ) چه شد ؟ گفتم :
مردم پشتيبان او و فرمانبردارش هستند . امام فرمود : اين قدرت برايش شوم بود .
پس از مدتى سكوت فرمود : دستور خدا و فرمانهاى او بايد اجرا شوند و گريزى از مقدرات او نيست . اى خيران ، بدان كه واثق مرده ، متوكل به جاى او نشسته و ابن زيّات نيز كشته شده است .
عرض كردم : فدايت شوم ، چه وقت ؟ ! با اطمينان فرمود : شش روز پس از آنكه از آنجا خارج شدى » . « 1 »
احترام به اهل دانش
امام به مردم و نيز دانشمندان و علما احترام فراوان مىگذاشت . « روزى امام در مجلسى نشسته بودند و جمعى از بنى هاشم ، علويان و ديگر مردم نيز در آن مجلس حضور داشتند . دانشمندى از شيعيان وارد شد . او در مناظرهاى اعتقادى و كلامى ، شمارى از ناصبيان و دشمنان اهل بيت عليهم السّلام را مجاب و رسوا ساخته بود . به محض ورود اين شخص به مجلس ، امام از جاى برخاست و به نشانهء احترام سوى او رفت و وى را نزد خود در بالاى مجلس نشاند و با او مشغول صحبت شد . برخى حاضران از اين رفتار امام ناراحت شدند و اعتراض كردند .
امام در پاسخ آنان فرمود : اگر با قرآن داورى كنم ، راضى مىشويد ؟ گفتند : آرى .
امام تلاوت فرمود : " اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، هنگامى كه به شما گفته شد در مجلس جا براى ديگران باز كنيد ، چنين كنيد . تا خداوند ( رحمتش را ) برايتان گسترده سازد ، و چون گفته شد برخيزيد ، برخيزيد تا خداوند به مرتبه ( منزلت )
هامش
( 1 ) . محمّد بن محمّد بن نعمان مفيد ، الارشاد فى معرفة حجج الله على العباد ، ج 2 ، ص 301 .