واقع حقيقت نداشته باشد تعجب از بعض قاصرين است ، كه در جايى از كتابش گفته كه شيخ مفيد ( ره ) و شيخ طوسى ( ره ) انكار قضيه اربعين را كردهاند و در جاى ديگر از همان كتاب گفته كه آن دو بزرگوار نسبت به قضيه اربعين ساكت هستند از انكار و تصديق چيزى نگفتهاند - ادّعاى اوّلش باطل دومى صحيح است .
و از آنچه گفته شد معلوم مىگردد كه دربارهء مسموم شدن بعضى از ائمه ( ع ) كه شيخ مفيد ( ره ) در ارشاد مىفرمايد ، كه جمعى از شيعه قايل هستند كه با سمّ از دنيا رحلت فرموده از همين باب است ، زيرا سندى به آن قضيه نداشته و آن را روايت نكرده و لذا نسبت مسموم شدن امام ( ع ) را به جمعى از شيعه داده نه اين كه قضيهء مسموم شدن را نفى فرموده باشد بلكه از مشايخش مسندا به وى روايت نشده و لذا خودش به طور جزم آن موضوع را نگارش نداده است .
دليل سوم محدث نورى ( ره )
دليل سوم محدث نورى ( ره ) آن است كه شيخ مفيد در كتاب مسار الشيعة در وقايع ماه صفر و روز بيستم آن اشاره به آمدن اسراى اهل بيت ( ع ) به كربلا نفرموده با اين كه اولى بود كه اشاره بفرمايد و همچنين شيخ طوسى ( ره ) در مصباح متهجد و علامهء حلى ( ره ) در منهاج الصلاح و كفعمى ( ره ) در دو موضع از مصباح « 1 » قريب به عبارت شيخ مفيد ( ره ) فرمودهاند و اشاره به قصهء اربعين نكردهاند .
و بعد محدث نورى ( ره ) فرموده : ظاهر عبارت ( يعنى عبارت شيخ مفيد ( ره ) آن است ، كه روز اربعين از شام بيرون آمدند نه آن كه وارد مدينه شدند چنانچه بعضى توهّم كردند چه از دمشق تا مدينه كمتر از يك ماه سير قافله متعارف نشود خصوص آن قافله حسب دستور العمل يزيد به نعمان كه به آن رفتار و بعد ما بين دو بلد زياده از دويست فرسخ است و اگر مراد آن بود تغيير عبارت نمىداد و در حق جابر كه اختلافى در ورود او در روز اربعين نيست ، به ورود در اينجا به رجوع تعبير نمىفرمود و در هر حال اين كلمات ( يعنى كلمات شيخ مفيد ( ره ) ) صريح است ، در نيامدن ايشان به كربلا و الّا ذكر آن در وقايع ماه صفر از جهاتى اولى بود . تا اينجا
هامش
( 1 ) . ناگفته نماند كه عبارت كفعمى ( ره ) در مصباح در نقل وقايع ماه صفر اين است : ( و فى العشرين رجوع حرم الحسن ( ع ) الى المدينة ) در اين عبارت دو احتمال است يكى رجوع از شام دومى رجوع از كربلا به مدينه و لذا عبارت صريح در رجوع از شام نيست .