رويهء شيخ مفيد ( ره ) و شيخ طوسى ( ره ) در نقل تواريخ آن است ( اگر سندى به نقل وقايع از مشايخ خودشان نداشته باشند نقل نمىكنند )
ص 204 ، س 17 :
و از اين رويهء شيخ مفيد ( ره ) و بزرگان ديگر بايد درس عبرت گرفت و بر مؤلفين مسلمين به ويژه شيعه لازم است كه از امثال آن بزرگان پيروى نمايند با اينكه عصر شيخ مفيد ( ره ) نزديك به اعصار ائمهء اطهار ( ع ) بوده باز خبرى كه با سندش به آن بزرگوار و امثال آن شخصيّت بزرگ دينى مانند سيد مرتضى علم الهدى ( ره ) و شيخ طوسى ( ره ) نرسيده و مورد اعتمادشان نمىگشت يك موضوع تاريخى را نقل نمىكردند ، كجا رسد به موضوعات اعتقادى و فروعات اصول دين و احكام شرع مبين كه بدون مدرك و روايتى با سند مورد اعتماد موضوع اعتقادى و فروعات احكامى را هرگز ادّعا نكرده و ثبت اوراق كتابهاى خود نمىنمودند .
و بعد از سپرى شدن دوران آن بزرگواران نيز علماى اعلام آنچه در تصانيف و مؤلفات خودشان موضوع تاريخى و از احوال گذشتگان و حالات ايشان نقل مىنمودهاند ، مصادر نقليّات خودشان را از كتب معتبره ارائه داده و نشان مىدادند گرچه از كتاب ضعيفى هم بوده بر آن مصدر مدرك نقل تصريح مىكردند ، مانند سيّد اجلّ سيّد رضىّ الدّين علىّ بن طاووس حسنى ( ره ) كه در تأليفاتش تمامى مدارك نقليّات خود را گرچه از كتب ضعيفه هم بوده باشد نشان داده است ، چنانچه بر ناظر بر تأليفات آن بزرگوار اين مدعا روشن است و كتابى در تاريخ خلفا تأليف فرموده به نام الاصطفاء فى تاريخ الخلفاء متأسفانه تا حال به نسخهء آن اطلاع نيافتهايم و اگر به دست مىآمد ، قطعا ارزش تاريخى بسيار دارد و از قرار معلوم حقايق تاريخى را در آن به قلم آورده است و شايد اين مطلب باعث انتشار آن است ، پس در هر كتابى كه اساسش بر نقليّات گذاشته شده مؤلف آن هر قدر مصادر و مدارك نقليّات خودش را نشان بدهد و بلكه با ذكر صفحه و سطر آنچه را كه نقل كرده از آن كتاب نگارش داده باشد باعث