كفه فلما امتلاء كفه صبّه فى الارض ثم قال : يا رب ان يكن حبست عنا النصر من السماء فاجعل ذلك لما هو خير منه و انتقم لنا من هؤلاء القوم الظالمين ، ثم حمله حتى وضعه مع قتلى أهل بيته . « 1 »
جلوس امام ( ع ) در جلو خيام طاهرات براى وداع طفل و تير خوردن طفل در جلو چشم بانوان و مخدرات حرم امام ( ع ) غير از آن طفل است كه از شدت عطش گريه مىكرده و امام ( ع ) مقابل لشكر آورده و فرموده اگر به من رحم نمىكنيد به اين طفل رحم كنيد اولى عبد اللّه رضيع دومى على اصغر است .
و از نماز خواندن امام ( ع ) بر آن طفلى كه تير خورده و امام ( ع ) از اسب پياده شده و با شمشير زمين را شكافته و بر او نماز خوانده و دفن فرموده ظاهر مىشود كه على اصغر چنانچه گفته شده شش سال داشته و ظاهر نماز خواندن امام ( ع ) چون مىخواسته طفل را دفن كند در وجوب است و به كمتر از طفل ششساله نماز واجب نيست و استحباب نماز و طفلى كه شش سال نداشته باشد معلوم نيست گرچه بعضىها فتوا به استحباب دادهاند ولى تحقيق آن است كه مورد اشكال بوده و استحباب شرعى ثابت نيست مگر برجاء مطلوبيت خوانده شود و بعضى احتمالات دربارهء نماز خواندن به على اصغر كه به بعض اذهان مىرسد مشكوك است و اصل عدم آنهاست .
و سيد محقق معاصر ( قدس سرّه ) به موضوع اتحاد و يكى بودن و يا متعدد بودن اين دو طفل در كتاب مقتل الحسين ( ع ) متعرض نشده و مانند ديگران حالات آنها را به هم خلط فرموده و گويد :
و دعا بولده الرضيع يودعه فأتته زينب بابنه عبد اللّه « 2 » و امه الرباب فاجلسه فى حجره يقبله « 3 » و يقول : بعدا لهؤلاء القوم اذا كان جدك المصطفى خصمهم « 4 » ثم أتى به نحو القوم يطلب له الماء فرماه حرملة ابن كاهل الاسدى به سهم فذبحه فتلقى الحسين ( ع ) الدم بكفه و رمى به نحو السماء .
هامش
( 1 ) . ارشاد ، ص 254 ، ط تبريز .
( 2 ) . سماه ابن شهر آشوب فى المناقب ، ج 2 ، ص 2227 على الاصغر . و ذكر السيد بن طاووس فى الاقبال زيارة للحسين ( ع ) يوم عاشوراء و فيها : صلى اللّه عليك و عليهم و على ولدك على الاصغر الذي فجعت به .
( 3 ) . اللهوف ، ص 65 ، شيخ مفيد ( ره ) نيز فرموده كه طفل در همان موقع كه در حجر امام ( ع ) بوده تير خورده پس بعد از آن سيد معاصر مىفرمايد : ثم اتى به نحو القوم . . . الخ چطور مىسازد .
( 4 ) . البحار ، ج 10 ، ص 203 و مقتل الخوارزمى ، ج 2 ، ص 32 .