اما قايل شدن به اينكه در روز بيستم ماه صفر سال 61 هجرت وارد مدينه طيبه شدهاند هيچگونه قابل اعتماد نيست چنانچه خود محدث نورى ( ره ) نيز بر آن اعتراف كرده است .
اما احتمال آمدن امام سجاد ( ع ) در روز اربعين سال 61 به كربلا به طريق اعجاز و طى الارض مجرد احتمال در مقام ثبوت است و اثبات مىخواهد و دليلى بر آن نداريم چنانچه خود علامه مجلسى ( ره ) بر آن اعتراف فرموده كه از روايات شاهد بر آن نيافته و در آن باره خبرى به نظر شريفش نرسيده و لذا مجرد احتمال فايده ندارد علاوه اينكه بعضى از روايات منافات با آن احتمال دارد .
اما اول زائر بودن جابر بن عبد اللّه انصارى ( ره ) در گذشته گفته شد كه صحيح است و او اول وارد به كربلا است و امام ( ع ) با اسراى اهل بيت ( ع ) بعد از جابر وارد شدهاند گرچه در يك روز اتفاق افتاده است .
پس از تأمل و بررسى در كلمات علامه مجلسى ( ره ) دليلى بر نفى آمدن اهل بيت ( ع ) به كربلا در روز اربعين اول سال 61 هجرت پيدا نيست كه قول مشهور را به اعتراف خود آن بزرگوار نفى نمايد و بر آن خط بطلان بكشد و غير از استبعاد محض چيز بيشتر نيست و از آنچه تفصيلا از تقريبات و دلايل و از اقوال علماى شيعه و سنّى نقل شد قول مشهور را قوى ساخته و موجبات اطمينان و اعتماد را بر آن بيشتر مىنمايد .
علامت بودن زيارت اربعين بر ايمان
و شايد از وجوهى كه براى تأسيس روز اربعين براى سيد الشهداء ( ع ) از سال 61 هجرت و از آن زمان تا حال كه شيعه بر اين امر هميشه قيام و اقدام كرده و آن را زنده نگه داشتهاند آن است كه براى سيد الشهداء ( ع ) زمين و آسمان تا چهل روز گريه كرده چنانچه زرارة بن اعين شيبانى رحمه اللّه كه از اكابر فقهاى شيعه و محدثين با عظمت اماميّه است از حضرت امام صادق ( ع ) روايت كرده است به اين عبارت :
قال قال ابو عبد اللّه ( ع ) يا زرارة ان السماء بكت على الحسين ( ع ) اربعين صباحا بالدم و ان الارض بكت عليه اربعين صباحا بالسواد و ان الشمس بكت اربعين صباحا بالكسوف و الحمرة و ان الملائكة بكت عليه اربعين صباحا و ما اختضبت منا امرأة و لا ادهنت و لا اكتحلت و لا رجلت حتى أتانا رأس عبيد اللّه بن زياد و ما