در زمان سليمان بن عبد الملك خليفهء پرخور اموى اتفاق افتاده « 1 » و در زمان فاطميين مصر از باب الفراديس به عسقلان نقل داده و از آنجا نيز در سال 548 ه يا 549 ه به قاهره حمل كردهاند و به نقل بعضى اين قضيهء حمل رأس شريف از خوف صليبىها بوده ولى از كجا كه امثال امير الجويش بدر جمالى وزير المستنصر باللّه معد فاطمى و ملك الافضل در زمان الفائز باللّه طلائع بن رزبّك و ديگر زمامداران وقت نظريات سياسى كه در انظار مردم اثر بگذارد از اين عملشان نداشتهاند و بىجهت نيست كه امام يافعى ابو محمد عبد اللّه بنى على بن سليمان يمنى مكى متوفى در سال 768 ه گفته :
نقل دادن رأس مطهر را به عسقلان يا قاهره صحت ندارد چنانچه عين عبارت او گذشت و خود امام يافعى نقل كرده كه رأس مطهر را يزيد به مدينهء منوره با خاندان رسالت و جمعى از موالى بنى هاشم و عدهاى از موالى ابو سفيان فرستاد و در مدينه در بقيع نزد قبر مادرش فاطمه ( س ) دفن شد و گويد : « 2 »
« هذا اصح ما قيل فيه »
و از زبير بن به كار نيز اين قول را نقل كرده ولى زبير بن به كار از دشمنان اهل بيت ( ع ) اقوالش به قدر پشيزى ارزش ندارد و اگر رأس مطهر را به مدينه برده باشند در آنجا دفن نشده و قبر مادرش زهراى بتول ( س ) در بقيع نيست جدهء امام ( ع ) فاطمه بنت اسد در بقيع مدفون است و از مورخين كه گفتهاند رأس مطهر را به مدينه بردهاند قايلند به اينكه آن را از مدينه به كربلا آورده و به جسد اطيب ملحق كردهاند .
سبط ابن الجوزى در تذكرة الخواص گويد :
و اختلفوا فى الرأس على اقوال اشهرها انه رده الى المدينة مع السبايا ثم رد الى الجسد بكربلا فدفن معه قاله هشام و غيره .
گويد : اختلاف كردهاند دربارهء رأس مطهر به چند قولى مشهورترين آن قولها آن است كه رأس مطهر را يزيد به مدينه با اسراى اهل بيت فرستاد و از مدينه برگردانيده شد به جسد اطهر در كربلا و دفن شد رأس مطهر با جسد مبارك و اين قول را هشام و غير او گفته است .
در صورتى كه اسراى اهل بيت ( ع ) در اربعين به كربلا آمدهاند قطعا رأس مطهر را كه با
هامش
( 1 ) . سيوطى در تاريخ الخلفاء در ترجمه سليمان گويد : اكل فى مجلس سبعين رمانة و خروفا و ست دجاجات و مكوك زبيب طائفى . سليمان در سال 96 به خلافت نشسته و در سال 99 وفات كرده است - شايد از پرخورى مرده است .
( 2 ) . مرآة الجنان ، ج 1 ، ص 136 ، ط حيدرآباد .