را از همين دو نقل مىكند . ابو عمر و يوسف بن عبد الله بن محمد بن عبد البر بن عاصم نمرى قرطبى مالكى نيز در كتاب اسماء الاصحاب اين روايت و نيز روايت پيشين را ذكر كرده است . وى در آن كتاب در ذيل نام على ( ع ) مىنويسد : على ( ع ) دربارهء حكم زن ديوانهاى كه عمر به سنگسار كردن او فرمان داده بود و نيز دربارهء زنى كه در شش ماهگى زاييده بود و عمر مىخواست او را رجم كند ، گفت : خداوند فرمايد : باردارى و از شير گرفتن كودك سى ماه است . . . و دربارهء زنى ديوانه فرمود : خداوند تكليف را از دوش ديوانگان برداشته است . . . و عمر پيوسته مىگفت : اگر على نمىبود هر آينه عمر نابود مىشد . مؤلف استيعاب گفته است : مانند اين داستان در مورد عثمان يا ابن عباس نيز نقل شده كه مىتوان گفت ابن عباس طريق حل اين مشكل را از على ( ع ) فراگرفته است .
زن باردارى كه مرتكب زنا شده بود
شيخ مفيد در ارشاد مىگويد : روايت شده است كه عمر با زنى باردار كه زنا كرده بود ، برخورد كرد و فرمان داد تا آن زن را سنگسار كنند . على ( ع ) به او فرمود : بر فرض كه تو دليلى براى سنگسار كردن اين زن داشته باشى ، ولى دربارهء بچهاى كه آن زن در شكم خود دارد چه عذرى دارى ؟ حال آنكه خداوند فرموده است : « هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را برنمىدارد » پس عمر گفت : در هيچ امر دشوارى واقع نشدم ، مگر آنكه ابو الحسن على ( ع ) در كنار آن باشد . سپس گفت : پس با آن زن چه كنم ؟ على ( ع ) فرمود : از او مراقبت كن تا كودك خود را بزايد و كسى را براى سرپرستى و كفالت فرزندش بيابد و آنگاه بر او حد جارى كن .
ما پيش از اين در جزء دوم از كتاب معادن الجواهر چهل و سه مورد از داوريهاى عجيب على ( ع ) را برشمرديم و در اينجا نياز به تكرار آن موارد نيست . علاقهمندان مىتوانند براى اطلاع بيشتر به آن كتاب مراجعه فرمايند .
كتاب عجايب احكام امير المؤمنين على بن ابيطالب ( ع ) كه روايت محمد بن على بن ابراهيم بن هاشم از پدرش از جدش در آغاز اين كتاب ذكر شده ، دربارهء تعداد بسيارى از داوريهاى آن حضرت با يك سند ، سخن رفته ، موجود است سند اين كتاب على بن ابراهيم از پدرش از محمد بن وليد از محمد بن فرات از اصبغ بن نباته است كه محمد ، فرزند على بن ابراهيم ، آن را از پدرش نقل مىكند . تاريخ كتابت اين نسخه سال ( 410 ه ) يا ( 420 ه ) است و كتب ديگرى نيز بر اين كتاب نوشته شده است ، از جمله يكى از نسخهها نوشته ابو نجيب عبد الرحمن بن محمد بن عبد الكريم كرخى در يكى از ماههاى سال 528 ه ق را مىتوان نام برد . ما كتابى در خصوص داوريها و احكام و قضاوتهاى شگفتآور آن حضرت جمع