( دوم ) شخصيت على بسى والاتر از آن است كه به زنى اسير بنگرد و شيفتهء جمال او شود و پس از آن بگويد : چون آن زن سخن گفت با فصاحت گفتار او ، زيبايى اش را فراموش كردم .
( سوم ) خواستار شدن على او را از پيامبر تنها به خاطر زيبايى او بوده است و حال آنكه او در زمان زنده بودن حضرت فاطمه ( س ) در پى بستن پيمان زناشويى با زن ديگرى نبود . البته اين نكته با انتخاب كنيزى در سريهء يمن براى خود منافات ندارد . زيرا احتمال مى رود كه آن حضرت اين كنيز را براى خدمت در خانه اش خريده بود .
( چهارم ) آنچه را شارح رساله ابن زيدون نقل كرده در هيچ يك از كتب معتبر سيره همچون طبقات ابن سعد ن سيرهء ابن هشام ، سيرهء حلببيه و سيرهء دحلان و كتابهاى نويسندگان ديگرى كه ما به مطالعهء آنها پرداخته ايم باز گفته نشده است . و اين خود سبب شك در صحت اين حديث مىشود .
سفانه اسلام آورد و در دومة الجندل به برادرش عدى پيوست . عدى بن حاتم گويد : خواهرم در نزد من ماندگار شد و من به او كه زنى عاقبت انديش بود گفتم : كار اين مرد ( پيغمبر ( ص ) ) را چگونه مى بينى ؟ گفت : به خدا او را چنان ديده ام كه به تو مى گويم بايد به سرعت به او بپيوندى . زيرا اگر آن مرد پيغمبر باشد پس براى كسى كه به سوى او از ديگران پيشى جسته فضيلتى بزرگ است و اگر هم پادشاهى باشد ( يا انديشهء پادشاهى در سر داشته باشد ) در سايهء عزت و بزرگوارى كه دارد خوار نخواهى شد . برو ، برو .
عدى گويد : من به خود گفتم اين انديشهء صوابى است . آن گاه وى در مدينه به حضور پيغمبر رسيد و به دست آن حضرت اسلام آورد و آيين خود را نيك گردانيد و در زمرهء ياران خاص على ( ع ) قرار گرفت و در ركاب آن حضرت در تمام ميدانها شركت كرد .
مسايل دشوار و پيچيده اى كه از على ( ع ) پرسش شد
ابن شهر آشوب در مناقب و ابراهيم بن هاشم در كتاب عجايب احكام امير المؤمنين در ضمن بازگويى قضايا وداوريهاى عجيب آن حضرت اين مسائل را در كتابهاى خود نقل كرده اند . و بهتر است كه اين مسايل را در بخشى جداگانه مانند داوريهاى او ذكر كنيم . برخى از اين داوريها در زمان حيات رسول اسلام انجام گرفته و برخى از آنها در زمان خلافت خلفاى سه گانه و قسمتى هم در زمان خلافت خودش صورت پذيرفته اند . و ما هريك از اين داوريها را در جايگاه خودش نقل خواهيم كرد . چنانچه قبلا نيز اين كار را در مورد قضايا وداوريهاى آن حضرت به انجام رسانديم .
سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — صفحة 349
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٣٤٩