اين داورى به گوش رسول خدا ( ص ) رسيد و آن حضرت آن را امضا و تأييد كرد و همين حكم را در اسلام مقرر داشت و فرمود : سپاس خداوندى راست كه در ميان ما اهل بيت . كسى را قرار داد كه بر سنت داود ( ع ) و شيوهء او در قضاوت ، به داورى مى پردازد و مقصود آن حضرت از اين عبارت آن بود كه على ( ع ) داوريهاى خود را مانند داود به مدد الهامات خداوندى به انجام مى رساند .
ابن شهر آشوب در مناقب از سنن ابوداود و ابن ماجه و ابن بطه در الابانه و احمد در فضايل الصحابه و ابن مردويه با طرق فراوان از زيدبن ارقم روايت كرده اند كه على ( ع ) در يمن بود ، دعوايى در نزد آن حضرت اقامه شد . در آنجا سه تن بر سر كودكى به مخاصمه پرداخته بودند و هر يك از آنان گمان مى كرد كه در دورهء پيش از اسلام در يك طهر با مادر اين كودك نزديكى كرده و بنابراين كودك متعلق به اوست . على ( ع ) براى حل مشكل بين آنان قرعه انداخت و به آن كسى كه نام او در قرعه درآمده بود دستور داد تا دوسوم ديه را به ديگر مخاصمان دهد . نحوهء داورى على ( ع ) در اين باره به گوش پيامبر رسيد و آن حضرت ( ص ) فرمود : سپاس خداوندى را كه در ميان ما اهل بيت كسى را قرار داد كه به شيوهء داود به قضاوت مى پردازد .
2 . روايتى كه مفيد آن را نقل كرده است . ابن شهر آشوب اين روايت را از مسند احمد و نيز از امالى احمد بن منيع به سند آنها از حماد بن سلمة از سماك بن حبيش بن معتمر نقل كرده و گفته است اين روايت را محمدبن قيس از ابو جعفر ( ع ) نقل كرده است . در زمانى كه على ( ع ) در يمن بود ، خبر گودالى كه براى شكار شيرى كنده بودند به آن حضرت رسيد . در آن گودال شيرى به دام افتاده بود و مردى بر كنارهء اين گودال براى تماشا ايستاد كه ناگهان پايش لغزيد و براى اينكه به درون گودال نيفتد به مرد ديگرى چسبيد و آن مرد هم به كس سومى چسبيد و مرد سوم هم به فرد چهارمى چسبيد و هر چهارتن به گودال فرو افتادند و شير همگى آنان را پاره پاره كرد . حضرت على در اين باره چنين داورى كرد كه شخص اول طعمه و شكار شير است و بازماندگان او بايد يك سوم خونبهاى شخص دوم را بپردازد و بازماندگان شخص دوم بايد دوسوم ديه فرد سوم را بپردازند و بازماندگان فرد سوم بايد تمام ديهء شخص چهارم را بپردازند . خبر اين داورى به پيغمبر رسيد و فرمود : همانا ابوالحسن على ( ع ) در ميان آنان مانند داورى خداوند عزوجل در بالاى عرش قضاوت كرده است .
ابراهيم بن هاشم در كتاب عجايب احكام امير المؤمنين ( ع ) به نقل از امام صادق ( ع ) گفته است وقتى در آن گودال شيرى افتاد ، مردم براى تماشا به دور آن گرد آمدند و در كنارهء گودال از شدت ازدحام به يكديگر برخورد مى كردند . ناگهان مردى به درون گودال لغزيد و براى آنكه از افتادن خود جلوگيرى كند به شخص ديگرى أويزان شد و آن شخص هم
سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — صفحة 334
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٣٣٤