گدايى به نزد او بازايستاد . وى انگشتريش را از دست به در كرد و به آن گدا بخشيد و در پى آن آيهء
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ . . . »
نازل شد و براى او شاهدى است . عبد الرزاق گويد :
عبد الوهاب بن مجاهد از پدرش از ابن عباس دربارهء آيهء
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ . . . »
نقل كرد كه اين آيه دربارهء على نازل شد .
ابن مردويه اين روايت را به وجهى ديگر از ابن عباس نقل كرده و نيز از على مانند همين حديث را روايت كرده است . ابن جرير از مجاهد و ابن ابى حاتم از سلمة بن كهيل نيز مانند اين روايت را نقل كرده است . سيوطى گويد : اين همه شواهدى است كه بعضى برخى ديگر را تقويت مىكنند . يعنى اگر هم در بعضى از طرق اين روايت نام مجاهيل هم وجود داشته باشد باز به مقصود خللى وارد نمىآيد . سيوطى در الدر المنثور گويد : خطيب در المتفق از ابن عباس نقل كرده است كه گفت : على در حال ركوع ، انگشترى خود را بخشيد . پيامبر به گدا گفت : چه كسى اين انگشترى را به تو داد ؟ گفت : كسى كه در حال ركوع است . در پى آن خداوند آيهء
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ . . . »
را نازل فرمود .
عبد الرزاق و عبد بن حميد و ابن جرير و ابو الشيخ و ابن مردويه دربارهء شأن نزول آيه
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ . . . »
نقل كردهاند كه گفت : اين آيه دربارهء على بن ابيطالب نازل شده است .
طبرانى در الاوسط و ابن مردويه از عمار بن ياسر نقل كردهاند كه گفت : على در نماز مستحبى در حال ركوع بود كه گدايى نزد او توقف كرد . وى انگشتريش را از دست بيرون كرد و به آن گدا بخشيد . آن گدا نزد پيامبر آمد و او را از اين ماجرا آگاه كرد . آنگاه آيهء
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ . . . »
نازل شد و رسول خدا آن را براى اصحاب تلاوت فرمود . گفت :
هركس كه من مولاى اويم على هم مولاى اوست . خداوندا دوستدار على را دوست بدار و با دشمن او دشمنى كن .
ابو الشيخ و ابن مردويه از على بن ابيطالب نقل كردهاند كه گفت : آيهء
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ . . . »
بر پيامبر در خانهاش نازل شد . سپس رسول خدا از خانه خارج و به مسجد وارد شد . و مردم هريك در حال سجده و ركوع و قيام به نماز ايستاده بودند . آن حضرت ( ص ) به گدايى برخورد . به او فرمود : اى سائل آيا كسى به تو چيزى داد ؟ گفت : جز اين مرد كه ركوع مىكند ، اشاره به على بن ابيطالب كرد ، كسى به من چيزى نداد . او انگشتريش را به من بخشيد .
ابن ابى حاتم و ابو الشيخ و ابن عساكر از سلمة بن كهيل نقل كردهاند كه گفت : على در ركوع انگشترى خود را بخشيد و آيهء
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ »
نازل شد .
طبرانى و ابن مردويه و ابو نعيم از ابو رافع نقل كردهاند كه گفت : بر پيامبر وارد شدم آن