مىكرد و از طعامى كه از شهر ( مدينه ) براى او مىآمد ، مىخورد . و نيز در همان كتاب از زيد بن وهب نقل شده است : ميهمانانى از بصره بر على ( ع ) وارد شدند . در ميان آنان مردى از اهل خراج ( ذمى ) به نام جعد بن نعجه نيز بود . وى على را به خاطر لباسش مورد نكوهش قرار داد . على ( ع ) به او فرمود : تو با جامهء من چكار دارى ؟ لباس من از كبر و بزرگبينى دور است و مسلمانان را سزد كه به من اقتدا كنند .
همچنين در حلية الاوليا از عمرو بن قيس نقل شده است كه از على ( ع ) پرسيدند : يا امير المؤمنين چرا جامهات را وصله كردهاى ؟ ! فرمود : اين كار قلب را نرم مىكند و مؤمن ، بدان اقتدا مىكند .
بيستم ، عبادت . ابن ابى الحديد گويد : على ( ع ) عابدترين مردم و نمازگزارترين و روزهدارترين آنان به شمار مىآمد . مردم نماز شب و دعاها و نوافل را از وى فرامىگرفتند .
به راستى چه مىتوانى گفت دربارهء كسى كه در محافظت بر ذكر خدا به چنان مرحلهاى رسيده كه در ليلة الهرير ، در گيرودار جنگ صفين ، سجادهاى براى عبادت مىگسترد و بر آن نماز مىگزارد ؟ ! درحالىكه تيرهاى دشمنان در پيش رويش فرود مىآمد و يا از سمت چپ و راستش مىگذشت . اما او اعتنايى به آنها نداشت و از جا برنمىخاست تا از نماز و عبادت خداوند فارغ شود ؟ و به راستى چه خواهى گفت دربارهء مردى كه پيشانيش به خاطر سجدههاى طولانى همچون زانوان شتر ، پينه بسته بود ؟ اگر در دعاها و راز و نيازهاى آن حضرت تأمل كنى و گفتارى را كه وى در تجليل و تعظيم مقام خداوند سبحان ادا كرده و عباراتى را كه متضمن خضوع و خشوع آن حضرت در پيشگاه شكوه و عزت و عظمت بارى تعالى است ، پيش چشم آورى آنگاه خواهى دانست چه اخلاصى در ميان اين عبارات نهفته و پى مىبرى كه اين جملات از چه قلبى بيرون آمده و بر چه زبانى جارى شده است . !
از على بن الحسين ( ع ) كه در عبادت خداوند به غايت رسيده بود ، پرسيدند : عبادت تو به نسبت عبادت جدت ( على ) چقدر است ؟ فرمود : مانند عبادت جدم ( على ) نسبت به عبادت پيامبر خداست .
بيست و يكم ، عدالت . پيش از اين از كتاب اسد الغابه نقل شد كه جمعآورى تمام موارد زهد و عدالت على ( ع ) ناممكن و دشوار مىنمايد . از جمله نمودهاى متعالى عدالت او روايتى است كه در امر نوزدهم بيان آن گذشت . در آنجا گفته شد على ( ع ) همراه مالى كه از اصفهان به بيت المال آورده شده بود نانى ديد و آن نان را مانند همان مال هفت قسمت كرد و بر هر قسمتى ، جزئى از آن نان را نيز قرار داد . همچنين گفته شد وى غلامش را براى انتخاب يكى از دو لباسى كه خريدارى كرده بود ، آزاد گذاشت .
در استيعاب از ابجر بن جرموز از پدرش نقل شده است : ديدم على ( ع ) از مسجد كوفه به
سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — صفحة 97
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٩٧